Orplid — Der Merseburger Rabe songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Der Merseburger Rabe" van Orplid.
Songteksten
Eines Tages stahl ein Rabe
Einen Ring von feinstem Gold
Und ein alter grauer Diener
Der bekam dafür die Schuld
Dieser gute brave Diener
War stets treu ein Leben lang
Kein Gebot er je gebrochen
Weil nie Böses zu ihm drang
Bangen Herzens seufzt er leise
Da er leidet arge Not
Denn er war nun fest bestimmet
Nach dem Rechte für den Tod
Worte lügen, Blumen welken
Doch der alte Diener weiß;
Wenn das Urteil ihn ereilet
Endet seines Lebens Kreis
Und er weinte eine Träne
Die ganz schwer und dunkel war
Und da wurde leicht sein Herze
Denn es war jetzt licht und klar
Betend trat er vor den Henker
Und sein Blick zur Sonne schweift;
Selbst der Henker betet stille
Während er sein Beil anschleift
Mit geübtem harten Hiebe
Schlug der Henker schaudernd zu
Doch der Leib des alten Dieners
Gab noch lange keine Ruh:
Voller Unschuld sich erhoben
Der gerichtet gute Greis
Reckt die Hände auf zum Himmel
Seiner Treue zum Beweis
Ohne Haupt und ohne Leben
Stand er so noch manchen Tag
Bis sein Leib zur Erde stürzte
Und gebrochen niederlag
Heiser krächzt der Schwarze Rabe
Von dem Turm beim Richteplatz
Und es tönt wie frohes Lachen
Über den gewonnen Schatz
Dieser Rabe stiehlt noch heute
Was uns Menschen lieb und gut
Und es fließt im großen Strome
Unser allerbestes Blut!
Songtekstvertaling
Op een dag stal een raaf
Een Ring van het beste goud
En een oude grijze bediende.
Hij kreeg de schuld.
Deze dappere dienaar.
Was altijd trouw
Geen gebod dat hij ooit brak
Omdat het kwaad nooit tot hem kwam.
Angstig hart zucht hij zachtjes
Omdat hij lijdt onder verschrikkelijke ontberingen
Want hij was nu vastberaden
Na het recht op de dood
Woorden liegen, bloemen verwelken
Maar de oude dienaar weet;
Wanneer het oordeel tot hem komt.
Beëindigt zijn levenscirkel
En hij huilde een traan.
Wat erg zwaar en donker was.
En er was gemakkelijk zijn hart
Want het was nu licht en helder
Biddend, stapte hij voor de beul
En zijn blik gaat naar de zon;
Zelfs de beul, bid in stilte.
Terwijl hij z ' n bijl knarst.
Met geoefend harde slagen
De beul sloeg huiverend toe.
Maar het lichaam van de oude dienaar
Gaf lange tijd geen rust:
Vol van onschuld rose
De beoordeelde goede oude man
Handen omhoog naar de hemel.
Zijn trouw aan het bewijs
Zonder hoofd en zonder leven
Op een dag stond hij zo stil.
Tot zijn lichaam op aarde viel
En neer gaan liggen, gebroken.
Hees de zwarte raaf
Van de toren naar de adresruimte
En het klinkt als blij gelach
Over de schat gewonnen
Deze Raaf steelt nog steeds vandaag.
Waar wij mensen van houden en goed
En het stroomt in de grote stroom
Ons beste bloed!