Ornella Vanoni — Meticci songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Meticci" van Ornella Vanoni.
Songteksten
Meticci siamo quando non riconosciamo il mondo o forse è il mondo che non
riconosce noi
meticci siamo quando riflettiamo nel silenzio, che del chiasso ormai non ne possiamo più
meticci siamo noi e la nostra vera forza è accettare la fragilità
nel silenzio di una lacrima
meticci
meticci siamo quando tra le storie della strada ritroviamo il senso di questa
realtà
meticci siamo quando non riusciamo ad adattarci agli schemi della quotidianità
meticci siamo quando non vestiamo mai alla moda e non indossiamo niente con le griffe
ma viviamo bene, anche così
meticci
ma che tempo che viviamo! tutto di polistirolo
che si muove al comando del profeta di turno
ma che tempo che viviamo! che nemmeno ci conosciamo
quasi abbiamo paura di quello che siamo
illusi siamo noi che crediamo di guarire il mondo con la poesia
di leggervi la vita e pensare che la guerra sia finita
meticci siamo quando siamo inermi e ci accorgiamo che la stupidità ormai è un tic
meticci siamo quando se guardiamo verso l’altro ritroviamo due occhi che
sappiamo già
meticci siamo quando del giudizio della gente non ce ne frega proprio niente,
neanche un po'
meticcia io che non mi adatterò
meticci
ma che tempo che viviamo! tutto di polistirolo
che si muove al comando del profeta di turno
ma che tempo che viviamo! che nemmeno ci conosciamo
quasi abbiamo paura di quello che siamo
illusi siamo noi che crediamo di guarire il mondo con la poesia
di leggervi la vita e pensare che la guerra sia finita
illusi siamo noi, noi sconfitti tante volte, ma abbiamo giocato e va bene così
con i nostri bicchieri, i sentimenti letterari e ideali che non smarriamo mai
ma abbiamo perso amici e amori e schegge di polmoni, pur di non piegarci a vivere a metà
e adesso conosciamo la realtà
siamo meticci
(Grazie a Sebastiano per questo testo)
Songtekstvertaling
We zijn halfbloeden als we de wereld niet herkennen of misschien is het de wereld die niet
herken ons
we zijn mestizo als we in stilte nadenken, dat van het lawaai dat we niet meer kunnen
we zijn mestizo en onze echte kracht is om kwetsbaarheid te accepteren.
in de stilte van een traan
mestizo
wij zijn mestizo wanneer onder de verhalen van de weg vinden we de Betekenis van dit
feit
we zijn Halfbloed als we ons niet kunnen aanpassen aan de patronen van het dagelijks leven.
we zijn halfbloeden als we ons nooit kleden in de mode en we dragen niets met klauwen
maar we leven goed, toch
mestizo
wat een tijd we leven! alle polystyreen
die zich op bevel van den profeet beweegt,
wat een tijd we leven! dat we elkaar niet eens kennen.
we zijn bijna bang voor wie we zijn.
misleid zijn wij die geloven om de wereld te genezen met poëzie
om je leven te lezen en te denken dat de oorlog voorbij is.
we zijn halfbloeden als we hulpeloos zijn en we beseffen dat domheid nu een tic is.
we zijn mestizo als we naar de andere kijken we vinden twee ogen die
dat weten we al.
we zijn Halfbloed als het oordeel van mensen geen moer kan schelen.,
niet eens een klein beetje.
Halfbloed mij die niet past
mestizo
wat een tijd we leven! alle polystyreen
die zich op bevel van den profeet beweegt,
wat een tijd we leven! dat we elkaar niet eens kennen.
we zijn bijna bang voor wie we zijn.
misleid zijn wij die geloven om de wereld te genezen met poëzie
om je leven te lezen en te denken dat de oorlog voorbij is.
misleid zijn we, we hebben zo vaak verslagen, maar we speelden en dat is prima.
met onze bril, de literaire en ideale gevoelens die we nooit verliezen
maar we verloren vrienden en liefde en splinters van longen, om niet te buigen om te leven in de helft
en nu kennen we de realiteit
we zijn gemengd.
(Dank aan Sebastiano voor deze tekst)