Origin — Portal songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Portal" van Origin.
Songteksten
Forever I’ve suffered in this world, can’t prosper, no Monument of ruin, dead empires, statues decay
Endlessly searching for an end to my pain, gone
Seething, tumultuous suffering, decadence, mine
Fiercely seeking death, existence, my plague
All hope, a disease lost in a lost time
Fallen from your secure world to famine
And death of your values gone
Nothing is held sacred
The meek beholding the ruins, scavenge for life
Seeking answers, dying, monoliths of decay
Downfall of our race imminent, deadly stampede for a refuge lost
Forgive us for our wrongdoings
Bring salvation to our burdens, take us Longing for the ending, now our souls are burning
We’ve been forsaken, our lives are not worth a thing
We can’t survive this, the boiling cores of our strife
Somethings arising, brilliant ray of light along the dead horizon
A portal leading, unfound path leading my way to voids of serenity
Or so it seems, nothingness, emptiness, nothingness
An entrance to a world that man has never met
Garnished in utter peace, endless shapes of beauty
Infinite suffering ending as I proceed
Fleeing through the portal into the tranquil scenes
Behind me lies the world, dismal and unrestrained
Encloaked despondency left behind forever
My senses disappear, all the pain and fear
Searing benevolence, perpetual, my hopes
Somehow I realize this can’t last forever
The life I have left behind pours back into my soul
Hatred raining in through walls far too thin
Bewildered by rage, newly found hope, gone
Now trapped in this hell, my portal is gone
I take my own life, never born again
Songtekstvertaling
Voor altijd heb Ik geleden in deze wereld, kan niet bloeien, geen Monument van ruïne, dode rijken, beelden verval
Eindeloos zoekend naar een einde aan mijn pijn, verdwenen
Ziedend, tumultueus lijden, decadentie, de mijne
Op zoek naar de dood, het bestaan, mijn plaag
Alle hoop, een ziekte verloren in een verloren tijd
Gevallen van uw veilige wereld naar hongersnood
En dood van je waarden weg
Niets wordt heilig gehouden
De zachtmoedigen die de ruïnes zien, aaien voor het leven
Antwoorden zoeken, sterven, monolieten van verval
De ondergang van ons ras op handen zijnde, dodelijke stormloop voor een verloren toevluchtsoord
Vergeef ons voor onze wandaden.
Breng verlossing naar onze lasten, neem ons verlangen naar het einde, nu branden onze zielen
We zijn in de steek gelaten, ons leven is niets waard.
We kunnen dit niet overleven, de kokende kernen van onze strijd.
Er ontstaat iets, een stralende lichtstraal langs de dode horizon.
Een portaal leidt, ontvouwt pad leidt mijn weg naar leegte van sereniteit
Of zo lijkt het, niets, leegte, niets.
Een ingang naar een wereld die de mens nog nooit heeft ontmoet
Vergaard in totale vrede, eindeloze vormen van schoonheid
Oneindig lijden eindigt als ik verder ga
Vluchten door het portaal naar de rustige scènes
Achter mij ligt de wereld, somber en ongebreideld
Encloaked despondency left behind forever
Mijn zintuigen verdwijnen, alle pijn en angst
Bloeddorstige welwillendheid, eeuwige, mijn hoop
Op de een of andere manier realiseer ik me dat dit niet eeuwig kan duren.
Het leven dat ik heb achtergelaten stroomt terug in mijn ziel
Haat die door muren heen regende veel te dun
Verbijsterd door woede, nieuw gevonden hoop, weg
Nu gevangen in deze hel, is mijn portaal weg.
Ik neem mijn eigen leven, nooit meer geboren