Оргия праведников — Туркестанский экспресс songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Туркестанский экспресс" van Оргия праведников.
Songteksten
И вот я вышел из дома, освоив науку смотреть,
Я посмотрел на мой город, и город был тусклым, как смерть.
Все изменилось, пока я учился читать Имена —
Чужое небо, чужие дороги, чужая страна…
И я подбросил монету, сказав себе: «Зло и добро».
Монета весело встала три раза подряд на ребро.
И я проверил карманы — Нож, спички и карта небес,
И за подкладкой — плацкартный билет на туркестанский экспресс.
Вокзал сначала был полон, а к ночи совсем опустел,
А я забыл разузнать, сколько нынче берут за постель.
И мертвый голос, как пойманный ангел, метался в дверях
И говорил о ненужных мне стрелках, платформах, путях…
И я купил папиросы, и после в буфете вино,
И полупьяный буфетчик спросил меня, глядя в окно:
«Послушай, милый, ты точно ли знаешь, что делаешь здесь?»
А я ответил: «Следящий, я жду туркестанский экспресс —
Последний в этом году
Туркестанский экспресс».
Подали поезд, и я отыскал свой девятый вагон,
И проводник попросил документы — и это был Он…
Он удивился — зеленая форма, на что так смотреть?
А я сказал: «Господин мой, я здесь! я не боюсь умереть!»
И я ушел, и включился, когда проезжали Уфу,
И мне какой-то мудак все объяснял, что такое кунг-фу,
А с верхней полки сказали: «Надежней хороший обрез».
А я подумал: «Я все-таки сел в туркестанский экспресс —
Последний в этом году
Туркестанский экспресс!..»
И под остывшим титаном стакан громыхал словно цепь,
А за багровым окном начиналась Великая Степь,
И проводник подошел и сказал мне: «Возможно, ты прав.
И если так, то поближе держись — я покидаю состав!»
И я не помню прыжка, помню только удар о песок,
Потом он был впереди, я хромал и мы шли на восток.
Потом он сел на траву возле ржавых заброшенных рельс,
И он сказал: «Будем ждать. Здесь пройдет туркестанский экспресс —
Быть может, первый за век,
За весь этот век!..»
Он первым прыгнул на буфер, я повис на каких-то штырях,
И кто-то вышел курить — меня втянули в вагон на руках.
И мне сказали: «Расслабься, жить будешь! Влупи из горла!
Она была в двух шагах, но в этот раз ничего не смогла.»
Потом цепляли почтовый, потом проезжали Уфу…
И я ушел, и включился, и поезд вкатился в Москву.
Я посмотрел на мой город, и город был новый, живой.
И кто-то тихо сказал: «Получилось.
А ты смотри — получилось!
Ну что, с возвращеньем домой,
Туркестанский беглец.
С возвращеньем домой!»
Songtekstvertaling
En dus verliet ik het huis, nadat ik de wetenschap van het kijken onder de knie had.,
Ik keek naar mijn stad en de stad was zo dom als de dood.
Alles veranderde toen ik Namen leerde lezen. —
De buitenaardse hemel, vreemde weg in een vreemd land…
En ik gooide een munt op en zei tegen mezelf:"slecht en goed".
Jovially landde drie keer op rij op de rand.
En ik controleerde mijn zakken-een mes, lucifers, en een kaart van de hemel,
En achter de voering — een gereserveerd ticket voor de Turkestan Express.
Het station was eerst vol, maar tegen de avond was het helemaal leeg.,
Ik ben vergeten uit te zoeken hoeveel ze tegenwoordig voor een bed vragen.
En de dode stem, als een gevangen engel, dartelde in de deuropening
En ik had het over onnodige pijlen, platforms, paden.…
En ik kocht sigaretten, en dan wijn in het buffet,
En de half dronken steward vroeg me, kijkend uit het raam:
"Kijk, schat, Weet je precies wat je hier doet?"
En ik antwoordde: "Tracking, I' m waiting for the Turkestan Express —
Laatste dit jaar
Turkestan Express".
De trein kwam aan en ik vond mijn negende auto.,
En De Gids vroeg om documenten-en hij was het…
Hij was verrast - het groene uniform, wat was er om naar te kijken?
En ik zei: "Mijn Heer, Ik ben hier. Ik ben niet bang om te sterven!»
En ik vertrok, en draaide me om Toen ik Ufa passeerde.,
En een klootzak bleef me vertellen wat kung fu was.,
En van de bovenste plank zeiden ze: "een goed afgezaagd geweer is betrouwbaarder."
En ik dacht, " ik nam toch de Turkestan Express —
Laatste dit jaar
Turkestan Express!.."
En onder het koude titanium ratelde het glas als een ketting,
En achter het karmozijnrode raam begon de Grote Steppe,
En De Gids kwam naar boven en zei tegen me: "misschien heb je gelijk.
En als dat zo is, blijf in de buurt — Ik verlaat de line-up!"
En ik herinner me de sprong niet, Ik herinner me alleen dat ik het zand raakte.,
Toen stond hij voor, en ik liep mank, en we gingen naar het Oosten.
Toen ging hij op het gras zitten naast de verroeste verlaten rails.,
En hij zei: "Wij wachten af. Er zal een Turkestan Express zijn. —
Misschien de eerste in een eeuw,
Voor deze eeuw!..."
Hij sprong eerst op de buffer, en ik hing aan een paar pinnen.,
En iemand ging naar buiten om te roken - Ik werd meegesleept in de auto op mijn handen.
En mij werd verteld: "Relax, je zult leven! Whoopee uit de keel!
Ze was twee stappen verwijderd, maar deze keer kon ze niets doen."
Toen namen ze het postkantoor op en passeerden Ufa.…
En ik vertrok, en ging aan, en de trein reed Moskou binnen.
Ik keek naar mijn stad, en de stad was nieuw, levend.
En iemand zei zachtjes: "draai je om.
En jij ziet er goed uit.
Welkom thuis. ,
Turkestan voortvluchtig.
Welkom thuis.»