Orakle — Uni aux cimes songtekst en vertaling

De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Uni aux cimes" van Orakle.

Songteksten

Domaines sacrés, imprégnez chaque pensée
Car je me dresse sur les vieilles cimes inviolées
J’ai gravi les sentiers de l'âme, la rare limpidité qui subsiste
Une ultime nature au crépuscule de l’inaltéré…
Je vous acclame! ô monuments d’une grâce indomptée
Emblèmes de l’essence
Insaisissables trésors pour les mains des traîres
Où siège la grotesque impuissance
De l’esclave enviant le maître
Derniers résistants exempts de chaînes
Puis j’ai parcouru l’horizon, où l’on dompte, où l’on s’oublie
Quand le sauvage n’enseigne plus la grande harmonie
Et quand dans leur propre négation
Tant d’aveugles se joignent au crime contre la source
Nature! mon unité…
Qu’attend ce qui gronde pour se libérer
Et détruire ce poison en notre survie injecté?
Un orage de passion, convié sur les faces craintives
Laissant à l’abri les reflets de ce qui me porte au sublime
Ma substance, révélée, mais dans l’amertume et les maux
Que les spectres vacants ne planent jamais si haut
Domaines sacrés, aspirez (inspirez) ma divinité
Dans l’ivresse d’une grande et antique unité

Songtekstvertaling

Heilige gebieden, doordring elke gedachte
Want ik sta op de oude onbesmette toppen
Ik heb de paden van de ziel beklommen, de zeldzame helderheid die overblijft
Een ultieme natuur in de schemering van de onveranderde…
Ik zal je opvrolijken. O monumenten van ongekende genade
Benzine-emblemen
Ongrijpbare schatten voor de handen van verraders
Waar ligt de groteske impotentie?
Van de slaaf die de meester benijdt
Nieuwste heavy duty chains free
Toen liep ik door de horizon, waar we temmen, waar we vergeten
Wanneer de wilde niet langer grote harmonie leert
En wanneer in hun eigen ontkenning
Zoveel blinden doen mee aan de misdaad tegen de bron.
Natuur! mijn eenheid…
Wat wacht op wat scolds om vrij te krijgen
En dat gif vernietigen in onze geïnjecteerde overleving?
Een storm van passie, uitgenodigd op angstige gezichten
Het verlaten beschutte de reflecties van wat me naar het sublieme brengt
Mijn substantie, onthuld, maar in bitterheid en kwelling.
Moge de lege Spectra nooit zo hoog zweven.
Heilige domeinen, streef (inspire) mijn goddelijkheid
In de dronkenschap van een grote en oude eenheid