Opeth — The Baying of the Hounds songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "The Baying of the Hounds" van Opeth.
Songteksten
I hear the baying of the hounds
In the distance. I hear them devouring
Pest-ridden jackals of the earth
Diabolical beasts and roaming the forests
In wait and constant protectors
Calling you to sit by his side
Your self-loathing image in his flesh
A revelation upon which you linger
His words are flies
Swarming towards the true insects
Feasting on buried dreams
And spreading decay upon your skin
His eyes spew forth a darkness
That cut through and paralyze
Casts light upon your secrets
Forced to confront your enemies
His mouth is a vortex
Sucking you into it’s pandemonium
Fools you with a helping hand of ashes
Reached out in false dismay
His body is a country
The cities lay dead beyond despair
Friends turned enemies unable to come clean
In a rising fog of reeking death
Everything you believed is a lie
Everyone you loved is a death-burden
So you take comfort in him
And you are receptive to stark wishes
No longer struggling to declare your stand
You would inflict no harm to others
They are unaware and in a loop of futile events
You are everything, they are nothing
Drown in the deep mire
With past desires
Beneath the mire
Drown desire now with you
Lined up verses on dead skin
«The tainted lips of a stranger
Resting upon hers»
And I embrace bereavement
Everything beloved is shattered anyway
I would devote myself to anyone
I would accept any flaws
I am too weak to resist
Tension vibrating with horror
Finding the outcast in my eyes
Pushing nerves on a puppet
Endless poison in my veins
Clean intent now tainted with death
And so, cold touch now inhumane
Every waking hour
Awaiting a reverie to unfold
Louder by the minute
The baying of the hounds
Calling me back to my home
Songtekstvertaling
Ik hoor het gebrul van de honden.
In de verte. Ik hoor ze verslinden.
Ongedierte jakhalzen van de aarde
Duivelse beesten en zwerven door de bossen
Wachten en constante beschermers
Jou roepen om naast hem te zitten
Je zelfhaat beeld in zijn vlees
Een neerzending waar jullie mee wachten
Zijn woorden zijn vliegen.
Zwermen naar de ware insecten.
Smullen van begraven dromen
En het bederf op je huid verspreiden.
Zijn ogen spuwen een duisternis uit
Die doorsneden en verlammen
Werpt licht op je geheimen
Gedwongen om je vijanden te confronteren.
Zijn mond is een draaikolk.
Je er in zuigen is een chaos
Hij houdt je voor de gek met een helpende hand van AS.
Reikte uit in valse ontzetting
Zijn lichaam is een land
De steden lagen dood en wanhopig
Vrienden werden vijanden, niet in staat om schoon schip te maken.
In een opkomende mist van stinkende dood
Alles wat je geloofde is een leugen.
Iedereen waar je van hield is een last van de dood.
Dus troost je in hem.
En je bent ontvankelijk voor stark wensen
Niet meer worstelen om uw standpunt te verklaren
Je zou anderen geen kwaad doen.
Ze zijn niet op de hoogte en zitten in een lus van nutteloze gebeurtenissen.
Jij bent alles, zij zijn niets.
Verdrink in de diepe modder.
Met vroegere verlangens
Onder de modder.
Verdrink verlangen nu met jou
Rijverzen op dode huid
"De bezoedelde lippen van een vreemde
Rustend op de hare»
En ik omhels verdriet.
Alles wat geliefd is, is toch kapot.
Ik zou me aan iedereen wijden.
Ik zou alle gebreken accepteren.
Ik ben te zwak om te weerstaan.
Spanning trillend van horror
Het vinden van de verschoppeling in mijn ogen
Zenuwen op een pop duwen
Eindeloos vergif in mijn aderen
Schone bedoelingen nu besmet met de dood
En dus, koude aanraking nu onmenselijk
Elk uur van de dag
Wachtend op een nagalm die zich ontvouwt
Harder met de minuut
The blaying of the hounds
Me terugroepen naar mijn huis