Олег Митяев — Запах снега songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Запах снега" van Олег Митяев.
Songteksten
Как давно мы с этим озером не виделись!
Просто не было дороги у меня,
А сегодня — даже сумерки обиделись,
И по краю ни единого огня.
Навалилась тишина и мгла кромешная,
Я как будто бы от поезда отстал.
Но, глаза закрыв, почувствую, конечно, я,
Что вернулся, наконец, в свои места.
Несут после долгого бега
Озёрные ветры из тьмы
Мне запах уставшего снега
Второй половины зимы.
Как давно мы с этим городом не виделись
В одуванчиках февральских фонарей!
И откуда выходные эти выдались,
Как каникулы из наших детских дней?
Обойти своих знакомых было некогда,
А сегодня это кажется легко.
Ведь теперь и навестить почти что некого —
Многих нет, а кто уехал далеко.
И только по-прежнему в небо
Струятся цветные дымы
И запах уставшего снега
Второй половины зимы.
А с тобой и доведётся если встретиться,
То друг друга нам, наверно, не узнать.
Только память кинопленкою завертится
И устанет имена перебирать.
Просто были мы случайными прохожими,
Увидавшими друг друга только раз,
Мы не знаем, как всё время это прожили
И как дальше в жизни сложится у нас.
Но помнится мне, где бы не был,
Какими тогда были мы,
И запах уставшего снега
Второй половины зимы.
Алтай. Белокуриха.
Август 2004
Songtekstvertaling
Het is lang geleden dat we dit meer hebben gezien.
Ik had gewoon geen weg.,
En vandaag — zelfs twilight was beledigd,
En geen enkel vuur op de rand.
Er was stilte en duisternis.,
Het is alsof ik achter de trein zit.
Maar als ik mijn ogen sluit, zal ik voelen, natuurlijk.,
Dat hij eindelijk weer op zijn eigen plek was.
Dragen na een lange tijd
Lake winds from the dark
Ik ruik moe van de sneeuw
De tweede helft van de winter.
Hoe lang is het geleden dat we deze stad hebben gezien?
In de paardenbloemen van februari lantaarns!
En waar kwam dit weekend vandaan?,
Hoe zijn de feestdagen uit onze kindertijd?
Er was geen tijd om mijn vrienden te bezoeken.,
En vandaag lijkt het makkelijk.
Want nu is er bijna niemand meer om te bezoeken. —
Velen zijn weg en sommigen zijn ver weg.
En alleen nog in de lucht
Gekleurde rook stroomt
En de geur van vermoeide sneeuw
De tweede helft van de winter.
En met jou en zal gebeuren als we elkaar ontmoeten,
We zullen elkaar waarschijnlijk niet herkennen.
Alleen het geheugen van de film zal draaien
En ik ben het zat om Namen door te nemen.
We waren gewoon willekeurige voorbijgangers.,
Elkaar maar één keer zien,
We weten niet hoe we het de hele tijd leefden.
En wat er daarna in het leven voor ons zal gebeuren.
Maar als ik me goed herinner, zou dat niet zo zijn geweest.,
Hoe waren we toen?,
En de geur van vermoeide sneeuw
De tweede helft van de winter.
Altai. Belokurikha.
Augustus 2004