Олег Митяев — Светлое прошлое songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Светлое прошлое" van Олег Митяев.
Songteksten
И половины пути не успев отсчитать,
И настоящее время с лицом перекошенным
Плакать не станет на пристани и причитать.
Наш пароходик отходит в светлое прошлое,
В лето с рубашками в клетку, в наивность речей,
В песни забытые и в ожиданье хорошего,
В шелест плащей из болоньи и прочих вещей.
В прошедшее, в знакомое,
Туда, где февраль и прозрачен, и свеж.
Там в сумерках окно моё
От радости светится и от надежд.
Нас не пугают давно никакие метели,
Но и не греет огней разноцветная слизь…
Ну, созвонились, как водится, ну, посидели.
Кто-то напился, и заполночь все разошлись.
Наш пароходик отходит в светлое прошлое,
Не без волнений отходит и не без труда.
Не потому, что так хочется нам невозможного,
Просто не хочется больше уже никуда.
Ни из окна, где свет погас,
Ни в скит, ни в страну, где получше живут,
В обратный путь — туда, где нас
По-прежнему помнят, жалеют и ждут.
Пахнут короткие дни, словно яблоки зимние,
Странно, что и корвалол пахнет также почти.
Ах, пароходик, хоть на день, прошу, отвези меня,
Ну, отвези, хоть на вечер — за труд не сочти.
Songtekstvertaling
En halverwege zonder tijd te hebben om te tellen,
En het heden met een vervormd gezicht
Hij zal niet huilen op de steiger en jammeren.
Onze stoomboot gaat terug naar het heldere verleden,
In de zomer met geruite hemden, in de naïviteit van toespraken,
In liedjes vergeten en in verwachting van het goede,
In het geritsel van mantels uit Bologna en andere dingen.
In het verleden, in het vertrouwde,
Waar februari zowel transparant als vers is.
Daar is mijn raam in de schemering.
Het gloeit van vreugde en hoop.
We zijn lange tijd niet bang voor sneeuwstormen.,
Maar het gekleurde slijm verwarmt de lichten ook niet.…
Nou, we belden, zoals gewoonlijk, wel, ging zitten.
Iemand werd dronken en na middernacht vertrok iedereen.
Onze stoomboot gaat terug naar het heldere verleden,
Niet zonder opwinding en niet zonder moeite.
Niet omdat we het onmogelijke willen.,
Ik wil nergens anders heen.
Niet vanuit het raam waar het licht uitging.,
Noch naar de Hermitage noch naar een land waar beter leven,
Op de terugweg naar waar we zijn
Ze herinneren het zich, betreuren het en wachten.
Korte dagen ruiken naar winterappelen,
Het is vreemd dat Corvalol bijna hetzelfde ruikt.
Oh, de stoomboot, op zijn minst voor een dag, alsjeblieft, Neem me,
Nou, neem het, in ieder geval voor de avond-het is niet te veel moeite.