Олег Митяев — Норильск songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Норильск" van Олег Митяев.
Songteksten
Как от ветра прищурившись,
Этот город любую жизнь
Обрекает идти на риск —
Норильск, Норильск.
Снега стылого сиплый скрип,
Вечный кашель, привычный грипп,
И в ночи вагонеток визг —
Норильск, Норильск!
В самую глубокую могилу я Каждый день спускаюсь, моя милая.
Милая моя, какие стылые поля,
И твердь земная, как хрусталь.
В горле оседает сладкой серою
И ни спиртом, и ни жизнью серою
Не смывается, не заглушается, не лечится печаль.
Довелось просыпаться нам
По утрам по чужим домам
И уже напиваться в хлам
За ночью ночь невмочь.
Сквозь фату, словно в мираже,
Застывающих слез драже,
И ты не можешь ничем уже
Помочь, помочь.
В самую глубокую могилу я Каждый день спускаюсь, моя милая.
Милая моя, какие стылые поля,
И бесконечность до утра.
В горле оседает сладкой серою
И ни спиртом, и ни жизнью серою
Не смывается, не заглушается, не лечится хандра.
Ни уехать, ни позабыть,
Чтоб хоть изредка рядом быть,
И, как по серым озерам, плыть —
Глазам, глазам.
Ни молчать не могу, ни ныть,
Ни в другой части света жить.
И никого не хочу винить —
Я сам, я сам.
В самую глубокую могилу я Каждый день спускаюсь, моя милая.
Милая моя, какие стылые поля
И твердь земная, как доска.
В горле оседает сладкой серою
И ни спиртом, и ни жизнью серою
Не смывается, не заглушается, не лечится тоска.
Songtekstvertaling
Squinting in the wind,
Deze stad is elk leven
Wil je risico ' s nemen? —
Norilsk, Norilsk.
Koude sneeuw een hese kraak,
Eeuwige hoest, de gebruikelijke griep,
En in de nacht van de karren krijsen —
Norilsk, Norilsk!
Ik ga elke dag naar het diepste graf.
Mijn liefste, wat een koude velden,
En het uitspansel van de aarde is als kristal.
Een zoet grijs in mijn keel
En noch alcohol, noch leven grijs
Niet afwassen, niet verdrinken, niet behandelen verdriet.
We hadden de kans om wakker te worden.
'S morgens bij andere mensen thuis
En al dronken worden in de vuilnisbak
In de nachtstand.
Door de sluier, als in een luchtspiegeling,
Bevroren tranen dragees,
En je kunt niets meer doen.
Help, help.
Ik ga elke dag naar het diepste graf.
Mijn liefste, wat een koude velden,
En oneindig tot de ochtend.
Een zoet grijs in mijn keel
En noch alcohol, noch leven grijs
Niet afwassen, niet verdrinken, niet behandelen van de milt.
Vertrek noch vergeet,
Om tenminste af en toe in de buurt te zijn,
En, net als op grijze meren, zwemmen —
Ogen, ogen.
Ik kan niet stil zijn of zeuren.,
Geen ander deel van de wereld om in te leven.
Ik wil niemand de schuld geven. —
Ik zelf, ik mezelf.
Ik ga elke dag naar het diepste graf.
Mijn liefste, wat een koude velden
En het uitspansel van de aarde, als een plank.
Een zoet grijs in mijn keel
En noch alcohol, noch leven grijs
Niet afwassen, niet verdrinken, niet behandelen melancholie.