Олег Митяев — Мужик songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Мужик" van Олег Митяев.
Songteksten
Судоходная река свои воды не замедлит,
И пропажи мужика государство не заметит.
В государстве мужиков полегло уже немало,
Ну и что теперь с того? Одного ещё не стало.
Верба возле бережка взглядом медленно проводит,
И никто уже дружка никогда мне не воротит.
Может, у другой реки он когда-нибудь дождётся,
Может, что-то за грехи ему в песнях отпоётся.
А может, на воздух ненадолго вышел,
Где августом Млечный Путь ему вышит,
Что-то сказал мне, а я не расслышал, нет.
Дождик алтайский падает в лужи,
Словно лекарство капает в души,
Как же ещё сегодня ты нужен мне…
Звёзд на небе миллиард, хоровод кружат планеты.
Вот такой вот биллиард, в синеву упал — и нету.
Принимает сверху он где-то между облаками
Словно чашу, стадион, переполненный слезами.
В сумрак, на травах настоянный, спустится
И загорится звезда — его спутница.
Пусть ему всё за старанья отпустится, пусть.
И никогда и никто не дознается,
Будет душа его петь или маяться,
Только вот светлая не унимается грусть.
Судоходная река свои воды не замедлит,
И пропажи мужика государство не заметит.
В государстве мужиков полегло уже немало,
Ну и что теперь с того? Одного ещё не стало…
Songtekstvertaling
Een bevaarbare rivier zal zijn wateren niet vertragen.,
En de staat zal het verlies van de man niet opmerken.
In de staat van de mensen zijn al veel gestorven.,
Wat nu? Er ontbreekt er nog een.
De wilg in de buurt van de rivier,
En niemand zal mijn vriend ooit weer wegsturen.
Misschien wacht het op een dag op een andere rivier.,
Misschien wordt iets voor zijn zonden voor hem gezongen in liedjes.
Of misschien ging hij een tijdje weg.,
Waar Augustus de Melkweg voor hem geborduurd heeft.,
Hij zei iets tegen me, maar ik hoorde het niet, nee.
Altai regen valt in Plassen,
Het is alsof er medicijnen in je ziel druppelen.,
Hoe heb ik je anders nodig vandaag?…
Er zijn een miljard sterren aan de hemel, en de planeten cirkelen in een cirkel.
Hier is zo ' n biljart, in blauw gevallen — en daar.
Maar van bovenaf is het ergens tussen de wolken.
Als een kom, een stadion gevuld met tranen.
In de schemering, doordrenkt met kruiden, zal afdalen
En zijn metgezel zal oplichten.
Laat hem alles loslaten voor zijn oude dag, laat hem.
En niemand zal er ooit achter komen,
Zal zijn ziel zingen of lijden,
Alleen hier houdt het licht het verdriet niet tegen.
Een bevaarbare rivier zal zijn wateren niet vertragen.,
En de staat zal het verlies van de man niet opmerken.
In de staat van de mensen zijn al veel gestorven.,
Wat nu? Er ontbreekt er nog een.…