Олег Газманов — Домой songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Домой" van Олег Газманов.
Songteksten
Какая мука сидеть во «Внуково»,
Смотреть сквозь стёкла, как всё намокло.
И знать, что где-то гуляет лето,
И перламутром сияет утро.
Аэродромы в раскатах грома,
А здесь пожалуйста, капризы августа.
И самолёты сидят, как птицы.
Поджали крылья, им мне летится.
А меня так тянет домой!
Так тянет домой, так тянет домой!
А я от лета и моря пустой,
К листве золотой хочу я домой!
Но ливень стеной.
А мне бы к дому, да дождь не слышит.
Сто тысяч гномов стучат по крышам.
Сто тысяч гномов по крышам пляшут.
Аэродромы, как танцплощадки.
Вокруг движенье, и тьма народу,
Весьма зловещий вид на погоду.
Уходит лето, конец сюжета.
Но я, как прежде — в плену надежды.
А меня так тянет домой!
Так тянет домой, так тянет домой!
А я от лета и моря пустой,
К листве золотой хочу я домой!
Но ливень стеной.
Аэродромы в раскатах грома.
Закрыто небо, а мне б до дому
Смотрю на стёкла, как всё намокло.
Уходит лето, конец сюжета.
А меня так тянет домой!
Так тянет домой, так тянет домой!
А я от лета и моря пустой,
К листве золотой хочу я домой!
А я от лета и моря пустой,
К листве золотой хочу я домой!
Но ливень стеной.
Songtekstvertaling
Wat een kwelling om in " Vnukovo te zitten»,
Kijk door de ramen, hoe nat alles is.
En om te weten dat ergens de zomer loopt,
En de ochtend schijnt als parelmoer.
Vliegvelden in thunderclaps,
En hier alsjeblieft, de grillen van augustus.
En vliegtuigen zitten als vogels.
Ze hebben hun vleugels verstopt, ze vliegen naar me.
En ik voelde me zo tot haar aangetrokken!
Zo naar huis getrokken.
En ik uit de zomer en de zee is leeg,
Ik wil naar huis naar het gouden gebladerte.
Maar de stortbui is een muur.
En Ik wil graag naar huis, maar de regen hoort niet.
Honderdduizend Dwergen beuken op de daken.
Honderdduizend Dwergen dansen op de daken.
Vliegvelden zijn net dansvloeren.
Rond beweging, en duisternis voor de mensen,
Zeer onheilspellend uitzicht op het weer.
De zomer vertrekt, het einde van het verhaal.
Maar ik ben nog steeds in de greep van hoop.
En ik voelde me zo tot haar aangetrokken!
Zo naar huis getrokken.
En ik uit de zomer en de zee is leeg,
Ik wil naar huis naar het gouden gebladerte.
Maar de stortbui is een muur.
Vliegvelden in thunderclaps.
Sluit de hemel, en ik het komt tot thuis
Ik kijk naar de ramen, hoe nat alles is.
De zomer vertrekt, het einde van het verhaal.
En ik voelde me zo tot haar aangetrokken!
Zo naar huis getrokken.
En ik uit de zomer en de zee is leeg,
Ik wil naar huis naar het gouden gebladerte.
En ik van zomer en zee leeg,
Ik wil naar huis naar het gouden gebladerte.
Maar de stortbui is een muur.