Ola Magnell — Trasten songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Trasten" van Ola Magnell.
Songteksten
När frosten har kopplat greppet igen
När hösten är här och mörkret med den
Då tätar jag kittet över min fog
När regnet ger svavel över min skog
Jag tiger men Gud förlåter mej nog
När lusten på nytt har frusit till is
När rösten förtonar in i ett dis
Då lämnar jag huset tomt för en skog
Då lyfter en trast i ekot som dog
Hon flyr men till våren kommer hon nog
Rönnbär ger dej färger i september
Bäcken ger dej tillrop och små trallar i maj
Trasten hittar fram fast vindar vänder och på svaj
Ser jag båten längta till en kaj
När trasten har lagt sej ner för att dö
Och somnar till ro i fallande snö
Då lämnar jag huset tomt för en krog
Och tänder ett ljus för rösten som dog
Jag dricker men Gud förlåter mej nog
Moder Jord, du sörjer för vårt bästa
Gaia är en gåva och vårt liv är ett lån
Hoppet lämnar sist men för det mesta går din son
Likafullt besviken härifrån
När frosten har kopplat greppet igen
När hösten är här och mörkret med den
När regnet ger svavel över min skog
Då lyfter en trast i ekot som dog
Hon flyr men till våren kommer hon nog
Songtekstvertaling
Als de vorst de grip weer heeft losgekoppeld
Als de herfst hier is en de duisternis ermee
Dan verzegel ik de stopverf over mijn joint.
Als de regen zwavel geeft over mijn bos
Ik ben stil, maar God zal me vergeven.
Als het verlangen weer bevroren is tot ijs
Wanneer de stem vervaagt in een nevel
Dan laat ik het huis leeg voor een bos.
Dan komt er een spruw in de Echo die stierf.
Ze loopt weg, maar tegen de lente komt ze waarschijnlijk.
Rowan bessen geven je kleuren in september
De kreek geeft je telefoontjes en kleine overalls in Mei
De Lijster vindt zijn weg als de wind draait en zwaait
Zie ik de boot verlangen naar een ligplaats
Als de Lijster zichzelf heeft neergezet om te sterven
En in slaap vallen in vallende sneeuw
Dan laat ik het huis leeg voor een taverne.
En steek een kaars aan voor de stem die stierf.
Ik drink, maar God zal me vergeven.
Moeder Aarde, u zorgt voor ons welzijn.
Gaia is een geschenk en ons leven is een lening
Hope vertrekt als laatste, maar meestal als je zoon vrijkomt.
Nog steeds teleurgesteld vanaf hier
Als de vorst de grip weer heeft losgekoppeld
Als de herfst hier is en de duisternis ermee
Als de regen zwavel geeft over mijn bos
Dan komt er een spruw in de Echo die stierf.
Ze loopt weg, maar tegen de lente komt ze waarschijnlijk.