Ola Magnell — Lieman songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Lieman" van Ola Magnell.
Songteksten
Sent i december när kokongen är välvd
Över dis och över drömmar i kras
Då trampar jag omkring
Och tycker synd om mej själv
Och varenda liten stig är av glas
Sent i december ett besked i telefon
Om en ängel som fallit igen
Med livet framför sej
Varför faller dom ifrån
Jag har inget svar att ge till min vän
Lieman, ingen kan ser var han går
Vänd och gå tillbaka
Främmande lieman, utan att lämna nåt spår
Lieman, ingen ser vem han slår
Han tar våra bästa
Bekämpar dom inifrån, i deras bästa år
Mitt under blommande vår
Sent i december med duellen på distans
Och en dröm som blivit frusen och fadd
Jag trampar runt i modd
Och räknar får i min skans
Med alla minnena på lit de parade
Sent i december när kokongen är välvd
Över dis och över drömmar i kras
Då trampar jag omkring
Och tycker synd om mej själv
Och varenda liten stig är av glas
Sent i december faller snö till min tröst
En tyst och stilla hymn för en vän
Sekunder av sabbat
Och en klump i mitt bröst
Genom skogen kommer dånet igen
Lieman, ingen kan ser var han går
Vänd och gå tillbaka
Främmande lieman, utan att lämna nåt spår
Lieman, ingen ser vem han slår
Han tar våra bästa
Bekämpar dom inifrån, i deras bästa år
Mitt under blommande vår
Songtekstvertaling
Eind december wanneer de cocon is gebogen
Over nevel en over dromen in kras
Dan stap ik rond.
En heb medelijden met mezelf.
En elk pad is van glas.
Eind december een bericht aan de telefoon
Over een engel die weer gevallen is.
Met het leven voor zich.
Waarom vallen ze weg?
Ik heb geen antwoord te geven aan mijn vriend
Reaper, niemand kan zien waar hij heengaat.
Draai je om en ga terug.
Strange Reaper, zonder een spoor achter te laten
Reaper, niemand kan zien wie hij slaat.
Hij neemt ons best
Ze van binnenuit bevechten, in hun bloei.
In het midden van de bloeiende lente
Eind december met het duel op afstand
En een droom die bevroren en smakeloos is
Ik stap rond in modd
En schapen tellen in mijn sconce
Met alle herinneringen op verlichtte zij gekoppeld
Eind december wanneer de cocon is gebogen
Over nevel en over dromen in kras
Dan stap ik rond.
En heb medelijden met mezelf.
En elk pad is van glas.
Laat in december valt sneeuw voor mijn comfort
Een rustige hymne voor een vriend
Seconden van de Sabbat
En een bult in mijn borst
Door het bos komt het gebrul weer
Reaper, niemand kan zien waar hij heengaat.
Draai je om en ga terug.
Strange Reaper, zonder een spoor achter te laten
Reaper, niemand kan zien wie hij slaat.
Hij neemt ons best
Ze van binnenuit bevechten, in hun bloei.
In het midden van de bloeiende lente