Ola Magnell — Höstkänning songtekst en vertaling

De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Höstkänning" van Ola Magnell.

Songteksten

Vind och vättar tassar tätt omkring mej
Skuggor smyger längs en esplanad
Ny för en som söker ro för sin grej
Över stopen, över bokens blad
Än en gång, i regnet, får jag se dej
Lösas upp i vimlet — som en fe
Skymningsdofter glömda vill du ge mej
Och allt gott vår jord har kvar att ge
Motorvägen dunkar i mitt öra
Skalda skira sånger ska man göra
Vid de vilda gräsen, under träden
Som ännu får liv av moder jord
Svep din gamla duffel tätt omkring dej
Minns en fläkt av ljung och ljumma bad
Men nog finns det också här nånting, säj
Som har blommat i din döda stad
Ljuset flyr och natten kommer till oss
Skymda världar som har trängt sej på
Dämpar oss en tid och vad dom vill oss
Ska vi nog så småningom förstå
Kampen står i dej i samma veva
Andra slåss för rätten att få leva
I sitt land och så den gula säden
Som ännu ger liv åt moder jord
Fly i natten, lyktans ljus förför dej
Och vår tids sirener har förstått
Att du också dras till ljud som stör dej
Och förnekar livet som du fått
Men en tanklös min, ett antytt smicker
Splittrar dej och mej åt tusen håll
Eller är det vinet som vi dricker
Bubblan steg och sprack, godnatt mitt troll
Du kan få min glömda sång att gråta
Du kan få min döda sträng att låta
Längs den långa, mödosamma vägen
Som är kvar att gå på moder jord

Songtekstvertaling

Wind en koele poten stevig om me heen
Schaduwen sluipen langs een esplanade
Nieuw voor degene die vrede zoekt voor zijn ding.
Over de stop, over de bladeren van het boek
Nogmaals, in de regen, zie ik je
Los op in de menigte-als een fee
Twilight geuren vergeten wil je me geven
En al het goede dat onze aarde nog te geven heeft
De snelweg bonst in mijn oor.
Skald sheer liedjes te doen
Bij de wilde grassen, onder de bomen
Nog in leven door Moeder Aarde
Doe je oude plunjezak goed om je heen.
Herinner een fan van heide en lauwe baden
Maar ik denk dat hier ook iets is, säj.
Die in uw dode stad is opgegroeid.
Het licht ontsnapt en de nacht komt naar ons toe.
Bedek werelden die doorbroken zijn.
Houdt ons een tijdje in bedwang en wat ze willen.
Zouden we uiteindelijk begrijpen
Het gevecht zit in jou op hetzelfde moment.
Anderen vechten voor het recht om te leven
In zijn land en zaait het gele graan.
Die nog steeds leven geeft aan Moeder Aarde
Ontsnap in de nacht, het licht van de lantaarn verleidt je
En de sirenes van onze tijd hebben begrepen
Dat jij ook aangetrokken bent tot geluiden die je storen.
En het leven dat jullie hebben vergolden, loochenen jullie dan?
Maar een onnadenkend gezicht, een vleugje vleierij
Splits jij en ik in duizend richtingen
Of is het de wijn die we drinken
De bubbel steeg en barstte, welterusten mijn trol
You can make my forgotten song Cry
Je kunt mijn dode string geluid maken
Langs het lange, moeizame pad
Die over is om op Moeder Aarde te lopen