Ola Magnell — Damen i svart songtekst en vertaling

De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Damen i svart" van Ola Magnell.

Songteksten

Jag knäppte min väst, fick en kick från kontoret
Och tände min engelska snugga med hö
Jag skymtade damen i svart under floret
Och slant genom dimman i grådask och snö
Jag rafsade ner mina böcker och kläder
I bagen och gömde min nyckel och stack
Från stan genom landskap och mörklagda städer
I solkiga paltor och boots utan klack
Jag kände mej ruggig i fukten och frosten
När jag steg av tåget men nu var jag fri
Jag hajade till av ett papper från posten
Ett grått konvolut med en krigisk avi
Jag slumrade strax till dom hemtama ljuden
Av tjutande jaktplan och vakthundens skall
Jag vaknade till av en kall hand längs huden
Och skildes igen från mej själv och mitt kall
Jag gick som en zombie med lipen i halsen
Och för att bli fri fick jag kasta mitt skal
«Ja, inte» sa doktorn «går jag ju på valsen
Men försvinn annars blir vår förvirring total»
Jag lydde, jag flydde med mackor i sinnet
Och lustfylld aptit men jag mötte min död
Jag föddes igen, om jag rannsakar minnet
Med blodsmak bland dunster av lastgammal mjöd
Och damen i svart med den livlösa munnen
Blev synlig igen och min flyktväg var stängd
Jag slängde mej ner i den torrlagda brunnen
Och skrek som en skogsbrand och grät som ett regn
Men nästa försök var så väl kamouflerat
Min avsikt var dold av min lediga tid
Men när jag kom fram hade nån observerat
En dam smyga runt, mera dolsk än timid
Den flammande elden var nyckfull och spastisk
Dom blixtrande ögonen stämde mej mild
En rytmisk armé och en entusiastisk
Publik gjorde kvällen elektrisk och vild
Med sånger om kosmos, med medikamenter
Gick rövarnas liv sin beprövade gång
Tills ögonen blev varse systemets agenter
En natt under fullmånen under en sång
Jag reste i gryningen, under protester
Gick båten tillbaka från Ingenmansland
Jag la mej på rygg tills min korta semester
Var slut och jag spolades upp på en strand
Och medan jag vaknar i vinden längs stranden
Glömmer jag allt som har hänt på nån kvart
Men ute till havs eller djupt under sanden
Där lever förmodligen damen i svart

Songtekstvertaling

Ik heb mijn vest opengemaakt, kreeg een trap van het kantoor.
En stak mijn Engelse knuffel met hooi
Ik zag de dame in het zwart onder de floret.
En slingeren door de mist in dingy en sneeuw
Ik heb mijn boeken en kleren gesloopt.
In de tas en verborg mijn sleutel en vertrok.
Van de stad door landschappen en donkere steden
In gelooide palts en laarzen zonder hakken
Ik voelde me woest in het vocht en de vorst.
Toen ik uit de trein stapte, maar nu was ik vrij.
Ik heb een stuk papier van het postkantoor.
Een grijze convolute met een oorlogsachtig avi.
Ik ging naar het huis.
Van huilende vechters en waakhonden moeten
Ik werd wakker door een koude hand langs de huid.
En weer gescheiden van mezelf en mijn roeping
Ik liep als een zombie met mijn lip in mijn keel
En om vrij te zijn moest ik mijn schelp gooien
"Ja, niet" zei de dokter, " ik ga op de wals
Maar maak dat je wegkomt of onze verwarring zal compleet zijn.»
Ik gehoorzaamde, ik vluchtte met boterhammen in mijn hoofd
En lustvolle eetlust maar ik ontmoette mijn dood
Ik ben wedergeboren, als ik het geheugen zoek
Met een voorproefje van bloed in de Nevel van lastold Mead
En de dame in het zwart met de levenloze mond
Werd weer zichtbaar en mijn ontsnappingsroute was afgesloten.
Ik gooide mezelf in de droge put.
En schreeuwde als een bosbrand en huilde als een regen
Maar de volgende poging was zo goed gecamoufleerd.
Mijn bedoeling was verborgen door mijn vrije tijd.
Maar toen ik aankwam had iemand gezien
Een dame die rondsluipt, meer Dolly dan timide
Het brandende vuur was grillig en spastisch.
De brandende ogen klaagden me zacht aan.
Een ritmisch leger en een enthousiast
Publiek maakte de avond elektrisch en wild
Met liederen over de kosmos, met medicamenten
Heeft het leven van de overvallers hun bewezen koers gevolgd
Totdat de ogen zich bewust werden van de agenten van het systeem
Een nacht onder de volle maan tijdens een lied
Ik reisde bij dageraad, tijdens protesten.
Is de boot teruggegaan van niemandsland?
Ik zette mezelf op mijn rug tot mijn korte vakantie
Was voorbij en ik spoelde aan op een strand
En terwijl ik wakker word in de wind langs de kust
Vergeet ik alles wat er in een kwartier gebeurd is?
Maar op zee of diep onder het zand
Daar woont waarschijnlijk de dame in het zwart.