Ola Magnell — Boningen var kall songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Boningen var kall" van Ola Magnell.
Songteksten
Till en plats utan el och telefon
Kom jag med min gamla Amazon
Det var redan skymning
Och löven hade nästan fallit av
Ner mot ängen var stigen hård och hal
Och en knut av små diffusa kval
Ensamkänslor kom i vågor
Liksom vittringen av hav
Tristessen
Var mitt pris för lugn och ro
Där inte ens en drömmare kan bo
Om han går på tå
Där folk står på
Som dårar
Och boningen var kall
Boningen var kall
Jag hade kört dit mest på vilsevis
Huset var rått och kallt som is
Fukten hade krupit in
Genom springor och spjäll
Jag ville följa tankarna till slut
Städa upp mitt kaos och vädra ut
Spåren av gårdagens gastar
Och motorhotell
Men jag kunde inte göra mycket mer
Än att elda i en spis och varva ner
En ständig flod
Av vankelmod
Som sårar
Och boningen var kall
Boningen var kall
Jag högg min ved men varje dag
Växte nytt sly av gammalt obehag
Jag hade luftat mina lungor
Men aldrig sagt ifrån
Retroaktiva fenomen
Ville släcka min eld med fotogen
När sammanhangen nådde tungan
Fanns ingen telefon
Jag ville varken stanna eller fly
Jag såg inga trän för bara sly
När jag föll på knä
Mot timrets trä
Kom tårar
Men boningen var kall
Boningen var kall
Songtekstvertaling
Naar een plek zonder elektriciteit en telefoon
Kwam ik met mijn oude Amazone
Het was al donker.
En de bladeren waren er bijna afgevallen.
Naar beneden naar de weide het pad was hard en glibberig
En een knoopsgat.
Eenzame gevoelens kwamen in golven
Zoals het verweren van oceanen
Verveling
Was mijn prijs voor rust en stilte
Waar zelfs een dromer niet kan leven
Als hij op zijn tenen gaat
Waar de mensen staan
Als dwazen
En de woning was koud
Het huis was koud.
Ik zou er meestal op de verkeerde voet naartoe gereden hebben.
Het huis was rauw en koud als ijs.
Het vocht was ingeslopen.
Door gleuven en dempers
Ik wilde mijn gedachten volgen op het einde
Ruim mijn chaos op en ruik
De sporen van de gastar van gisteren
En motorhotel
Maar ik kon niet veel meer doen.
Dan in brand te steken in een kachel en tot rust te komen
Een constante rivier
Vanvankelmod
Dat doet pijn.
En de woning was koud
Het huis was koud.
Ik hakte mijn hout maar elke dag
Een nieuwe sluw van oud ongemak.
Ik had m ' n longen uitgesloofd.
Maar zei nooit weg
Verschijnselen met terugwerkende kracht
Wilde mijn vuur doven met kerosine.
Wanneer de gewrichten de tong bereiken
Er was geen telefoon.
Ik wilde niet blijven of vluchten.
Ik zag geen bomen voor sly.
Toen ik op mijn knieën ging
Tegen het hout
Kom tranen
Maar het huis was koud.
Het huis was koud.