of Montreal — Fugitive Air songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Fugitive Air" van of Montreal.
Songteksten
I do wrong, strictly speaking, just for myself
Because it makes me feel like a real man
To hold germane over my business
And I refuse to be abused by the mill of blissful decay
Besides, I’m used to all of my scruples deserting me Like they’re wont to dare
The lady from the plaque hunched over on the stool
Saying I’ve been rolled so many times
It’s just feeding the pigeons
Now her grandson swings a little rabbit by the leg
While his mother’s playing two little wooden flute
Playing some fugitive air to escape the streets' waggeries
Pathetic!
Has anybody here seen my orphan blonde?
Has anyone seen where he’s gone?
What he thinks I owe him is his former life but
How can I unmake someone else’s mistakes?
I guess I was his antihero, the bitter word on his lips
I hope I never feel a terror like when you discovered your autonomy had flipped
I feel like I possess only the bright aspect of his ability but none of the
good ones
I’m a walking mausoleum, the scent of rotting flesh
Mother always loved you best, liked your teeth upon her breast
The smithy remove the oils from the eyes of street cats
Through some shitty witchcraft, and rubs their brows and genitalia
I had no idea how deeply I wounded you
But I don’t need no forgiveness and no level of contrition will ever do La la la La la la la la la La la la la la la La la la la la la la La la la La la la la la la La la la la la la La la la la la la la
Ooh-ah-ah
Ooh-ah-ah
Ooh-ah-ah
Ooh-ah-ah
Songtekstvertaling
Ik doe het verkeerd, strikt genomen, alleen voor mezelf.
Want ik voel me een echte man.
Om germane over mijn zaken te houden.
En ik weiger misbruikt te worden door de molen van zalig verval.
Trouwens, ik ben gewend dat al mijn scrupules me verlaten alsof ze niet durven.
De dame van de gedenkplaat gebogen over de kruk
Zeggen dat ik al zo vaak gerold ben.
Het is gewoon de duiven voeren.
Nu zwaait haar kleinzoon met een konijntje aan het been.
Terwijl zijn moeder twee kleine houten fluit speelt
Spelen van een voortvluchtige lucht om te ontsnappen aan de waggerijen van de straten
Zielig.
Heeft iemand hier mijn wees blond gezien?
Heeft iemand gezien waar hij heen is?
Wat hij denkt dat ik hem verschuldigd ben is zijn vroegere leven, maar
Hoe kan ik iemands fouten ongedaan maken?
Ik denk dat ik zijn antihero was, het bittere woord op zijn lippen.
Ik hoop dat ik nooit zo ' n angst voel als toen je ontdekte dat je autonomie was omgedraaid.
Ik heb het gevoel dat ik alleen het heldere aspect van zijn vermogen bezit, maar geen van de
best
Ik ben een wandelend mausoleum, de geur van rottend vlees.
Moeder hield altijd het meest van je, hield van je tanden op haar borst.
De smid haalt de olie uit de ogen van straatkatten.
Door slechte hekserij, en wrijft hun wenkbrauwen en genitaliën.
Ik had geen idee hoe diep ik je gekwetst heb.
Maar ik hoef geen vergeving en geen niveau van berouw ooit zullen doen, La la la La la la la la la La la la la la la La la la la la la la La la la La la la la la la La la la la la la La la la la la la la
Ooh-ah-ah
Ooh-ah-ah
Ooh-ah-ah
Ooh-ah-ah