Очеретяний кіт — Простір songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Простір" van Очеретяний кіт.
Songteksten
Мій товариш до мене приходить вночі,
Він мене не будить, бо має ключі.
Він на кухні сідає, а я собі сплю.
Він там вірші складає,
А я їх не люблю.
Та, буває, щось раптом насниться дурне,
І встаєш, щоб здійснити невідкладне турне.
І до ліжка зворотню долаючи путь,
Я спитаю в товариша: «А як тебе звуть?»
І він завжди називає ім'я,
Що ніколи не чув від товариша я.
Це ім'я кострубате, що ніколи не чув,
Я не можу згадати,
Бо одразу забув.
І я знову лягаю, і сниться мені,
Що ми вдвох ідемо на далекі вогні.
І товариш не бачить обличчя мого,
Бо дивлюсь я на всесвіт очима його.
Простір, — навколо простір,
А порожнечі нема.
В гості, до себе в гості
Нас кличе біла зима.
Все під снігом замовкло, тільки річка рида.
Щось бурмоче на броді скажена вода.
Ніч гартує свій морок і зірками бринить,
А на березі тому
Багаття горить.
Так горить, аж танцює, висвітлює ліс.
Ми йдемо до ріки крізь густий верболіз.
І товариш мій входить спокійно в потік,
А мене, замість нього, смертний холод обпік.
Простір, — навколо простір,
А порожнечі нема.
В гості, до себе в гості
Нас кличе біла зима.
Прокидаюсь я ранком, і на кухню іду.
Там займуся сніданком,
Якщо їжу знайду.
Тільки сяду до столу, —
Телефон дзеленчить, —
Буде хтось, безголовий,
Мене розуму вчить.
Я веду з ним розмову,
Сам себе їдучи,
І все дивлюсь навколо, —
Хто тут був уночі?
Раптом — зирк на підлогу, — там лежить біля ніг
Білий аркуш паперу, чистий-чистий, як сніг…
Простір, — навколо простір,
А порожнечі нема.
В гості, до себе в гості
Нас кличе біла зима.
Songtekstvertaling
Mijn vriend komt ' s nachts naar me toe.,
Hij maakt me niet wakker omdat hij de sleutels heeft.
Hij gaat in de keuken zitten en ik slaap.
Hij schrijft daar poëzie.,
Ik mag ze niet.
Maar soms droomt iets plotseling stom,
En je staat op om een dringende tour te maken.
En naar het bed, de weg overwinnen,
Ik vraag een vriend: "hoe heet je?"
En hij roept altijd een naam,
Dat heb ik nog nooit van een vriend gehoord.
Het is een onhandige naam die ik nog nooit heb gehoord.,
Ik weet het niet meer.,
Omdat ik het meteen vergat.
En ik ga weer liggen en droom,
Dat we met z ' n tweeën naar het verre licht gaan.
En mijn vriend ziet mijn gezicht niet,
Want ik kijk naar het universum door zijn ogen.
Ruimte, - rond de ruimte,
Maar er is geen leegte.
Om te bezoeken, om jezelf te bezoeken
White winter roept ons.
Alles was stil onder de sneeuw, alleen de rivier Rida.
Mompelt iets op de Ford.
De nacht maakt haar sombere en de sterren rinkelen,
En op het strand Tom
Het vuur brandt.
Dus het brandt, danst al, verlicht het bos.
We lopen naar de rivier door de dikke wilgen.
En mijn vriend komt rustig in de Beek,
En ik, in plaats van hem, werd verbrand door de kou van de dood.
Ruimte, - rond de ruimte,
Maar er is geen leegte.
Om te bezoeken, om jezelf te bezoeken
White winter roept ons.
Ik word ' s morgens wakker en ga naar de keuken.
Ik zorg wel voor het ontbijt.,
Als ik eten vind.
Zodra ik aan tafel zit, —
De telefoon gaat, —
Er zal iemand onthoofd zijn.,
Het leert me intelligentie.
Ik praat met hem.,
Mezelf verlaten,
Ik blijf rondkijken., —
Wie was hier gisteravond?
Plotseling, zyrk op de vloer, daar liggend aan de voeten van
Wit vel papier, schoon als sneeuw…
Ruimte, - rond de ruimte,
Maar er is geen leegte.
Om te bezoeken, om jezelf te bezoeken
White winter roept ons.