Oblomov — Nostalgic Idealization songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Nostalgic Idealization" van Oblomov.
Songteksten
Reminiscence
Help me to forget what I miss
Here I don’t want to see
More these days are not my bravest ones
These days seem so abandoned to me Still the same words but with another melody
Shades’re becoming cold
Maybe I dreamed
Father why have you left me here alone in this darkest times
Take me back home
Childhood’s disapearing in the haze of the years
I can see just smiles but no wrath and no tears
On the wings of yesterday I’ll fly through the blue
Let me hear the music again
I don’t want the new one take me back there
Where the grass is green
Take me where the ocean shines by the crystal clear
Where deep blue fills the sky and rain is tender stroke
Where hapiness and harmony dwell in it’s early form
Kill this cursed moment
Take me back in time
From the burning presence
Where the sun darkly shines
Will the future change these days into the shining light?
Will everything ever be the same as my memories remind me bright?
I hold your hands again in mine
They are cold like a stone
Ardent embace distances with the voice in the wind
I hear it cry
Songtekstvertaling
Herinnering
Help me te vergeten wat ik mis.
Hier wil ik niet zien
Meer dezer dagen zijn niet mijn dapperste.
Deze dagen lijken zo verlaten voor mij nog steeds dezelfde woorden maar met een andere melodie
De zonnebril wordt koud.
Misschien droomde ik
Vader, waarom heb je me hier alleen gelaten in deze donkerste tijden?
Breng me terug naar huis.
De kindertijd is ontzagwekkend in de waas van de jaren
Ik zie alleen glimlachen maar geen toorn en geen tranen
Op de vleugels van gisteren vlieg ik door het blauw
Laat me de muziek nog eens horen.
Ik wil niet dat de nieuwe me daarheen brengt.
Waar het gras groen is
Breng me waar de oceaan schijnt bij het kristalheldere
Waar diepblauw de hemel vult en de regen zacht is
Waar hapiness en harmonie wonen in zijn vroege vorm
Dood dit vervloekte moment.
Breng me terug in de tijd.
Van de brandende aanwezigheid
Waar de zon donker schijnt
Zal de toekomst deze dagen veranderen in het stralende licht?
Zal alles ooit hetzelfde zijn als mijn herinneringen mij helder doen herinneren?
Ik hou je handen weer in de mijne.
Ze zijn koud als een steen.
Ardent embace afstanden met de stem in de wind
Ik hoor het huilen.