Oakhelm — These Boundaries Crossed songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "These Boundaries Crossed" van Oakhelm.
Songteksten
In the morning light something stirred awake
From an overcast dawn a grey doom yawned
Though a world remains as aeons pass on The will come a day when all will be gone
One day will humble all
By dusk your world will fall
Into a womb to recreate
To turn forever and seal your fate
Time has passed for this world to heal
Nevermore will it repeal
So abandon the path you wander on For as darkness is born so is our dawn
A black host came near
She whispered 'have no fear'
Time has come so on black wings we ride
To the end of all things, to the ancient’s kings
Dark masters of light procreate with hammers of might
Stone cities rise from the ground
From a haunting silence their voices resound
Far before your race was sown
This earth belonged to the one with horns
Ruled in fairness, not in pride
No falseness was there to hide
The war reaped a fertile land
A burning hell turned the world to sand
No drop of rain fell from the sky
The leaders cowered beneath their lies
The fell consumed and abandoned hope
With burning hatred slashed their leaders throats
Nothing left but a lingering sorrow
A dead future, no more tomorrow
In this place of pain a great sadness brought the rain
And a lifeless sunset sank and sighed
After an eternity of blasting wind and ice
A parting cloud shot a ray of sun
Foreshadowing a newborn time
On the wings of destiny cries a memory lost
Who will remember tomorrow
These times gone by These boundaries Crossed
Songtekstvertaling
In de ochtend licht iets wakker geschud
Van een bewolkte dageraad geeuwde grijze doem
Hoewel een wereld blijft als eeuwigheden voorbij gaan ... zal er een dag komen waarop alles weg zal zijn.
Op een dag zal iedereen nederig zijn.
Bij zonsondergang zal je wereld vallen.
In een baarmoeder om na te maken
Om voor altijd te veranderen en je lot te bezegelen
De tijd is voorbij voor deze wereld om te genezen.
Nooit meer zal het intrekken
Dus verlaat het pad dat je bewandelt want als duisternis geboren wordt zo is onze dageraad
Een zwarte gastheer kwam in de buurt
Ze fluisterde: 'wees niet bang'.
De tijd is gekomen zo op de zwarte vleugels we rijden
Aan het einde van alle dingen, aan de oude koningen
Duistere meesters van het licht planten zich voort met hamers van macht
Stenen steden herrijzen uit de grond
Uit een spookachtige stilte klinken hun stemmen weerklank.
Lang voordat je ras werd gezaaid
Deze aarde was van degene met hoorns.
Geregeerd in eerlijkheid, niet in trots
Geen valsheid was er om te verbergen
De oorlog heeft een vruchtbaar land opgeleverd.
Een brandende hel veranderde de wereld in zand
Geen druppel regen viel uit de hemel
De leiders kropen onder hun leugens.
De fell verteerde en verlaten hoop
Met brandende haat sneden hun leiders de keel door.
Niets meer dan een treurig verdriet
Een dode toekomst, geen morgen meer.
In deze plaats van pijn bracht een groot verdriet de regen
En een levenloze zonsondergang zonk en zuchtte
Na een eeuwigheid van blazende wind en ijs
Een scheidende wolk schoot een zonnestraal neer.
Een voorbode van een pasgeborene tijd
Op de vleugels van het lot roept een verloren herinnering
Die zich morgen zal herinneren
Deze tijden voorbij deze grenzen overschreden