Nox Aurea — The Funeral of All songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "The Funeral of All" van Nox Aurea.
Songteksten
Primeval supremacy of divine
Swept the cold forsaken universe
The masses drowns in oceans of blood
Empires falls, enclosing by ashes
Human life descends into nothing
And there was silence…
I listen to the beautiful sound
Of a crying God in hopeless despair
As tears of doom raining from the sky
The time has come for all to die
I gaze at the gloomy world
In dismal shape of night
The culture of man lies bleak
In a frozen and desolate wasteland
Empty streets, fading screams
Abandoned and forever vanished
I realize, everything is gone
The funeral of all
The grand precipitation of truth
Purifies the filth of Cosmos everlastingly
Weak life, the light of a lone second
Amid the liberation of eternities
Wherever I walk the world lies in ruins
And human blood stains the ground
What I see is a dying world of misery
My vision of bliss is now absolute
At last, I can rest in peace…
This, the worlds last chapter
Everything feels so complete
Only me and soundless death remains
Surrounded by silent bareness
As I leave this aeon of sorrow behind
I enjoy my very last breath
And with a smile I walk…
Songtekstvertaling
Oersamenhang van het goddelijke
Veegde het koude verlaten universum
De massa verdrinkt in oceanen van bloed.
Rijken vallen, omgeven door as
Het menselijk leven daalt in niets neer.
En er was stilte.…
Ik luister naar het prachtige geluid
Van een huilende God in hopeloze wanhoop
Als tranen van onheil die uit de hemel regenen
De tijd is gekomen dat iedereen sterft.
Ik kijk naar de sombere wereld
In sombere vorm van de nacht
De cultuur van de mens is somber
In een woestenij.
Lege straten, vervagen geschreeuw
Verlaten en voor altijd verdwenen
Ik realiseer me dat alles weg is.
De begrafenis van allen
De grote neerslag van de waarheid
Zuivert de vuiligheid van de kosmos voor eeuwig.
Zwak leven, het licht van een seconde
Te midden van de bevrijding van eeuwigheden
Waar ik ook loop de wereld ligt in puin
En menselijk bloed vlekken op de grond
Wat ik zie is een stervende wereld van ellende.
Mijn visie van gelukzaligheid is nu absoluut
Eindelijk kan ik in vrede rusten. …
Dit, het laatste hoofdstuk van de wereld
Alles voelt zo compleet.
Alleen ik en de zinloze dood blijven over.
Omringd door stille bareness
Als ik deze aeon van verdriet achter me laat
Ik geniet van mijn laatste adem
En met een glimlach loop ik…