Nosferatu — The Haunting songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "The Haunting" van Nosferatu.
Songteksten
From the tidal waves that scream she comes through
The woman in white riding the sky
Laid me down on hallowed ground
Gave her chains to me
Places I’ve never seen, Things I’ve never been
Give yourself to me, haunted by her effigy
Bearing down on me, blinded by her legacy
Give your soul to me, haunted by her effigy
Through the wind, she comes to me
Annexed, misgiven girl, the angel of the sea
Surrounded by fragile words and promises she never means
She took my fears, forgave my tears, threw away her seven years
And heaven’s not so bright, as she came to me that night
Give yourself to me, haunted by her effigy
Bearing down on me, blinded by her legacy
Give your soul to me, haunted by her effigy
Through the wind, she comes to me
I ran into the shadows bleeding
The shadows I hide in, it’s always the same
And the shame gripping tight to the skin of the sin
For the second they love you, the first that you kill
The sea comes and calls her from death into light
Leaving me facing the blade of her night
Summoning my soul again, whispering her dark refrain
Give yourself to me, haunted by her effigy
Bearing down on me, blinded by her legacy
Give your soul to me, haunted by her effigy
Through the wind, she comes to me
Songtekstvertaling
Van de vloedgolven die schreeuwen waar ze doorheen komt
The woman in white riding the sky
Hij legde me neer op heilige grond.
Gaf haar kettingen aan mij
Plaatsen die ik nog nooit heb gezien, dingen waar ik nog nooit geweest ben.
Geef jezelf aan mij, achtervolgd door haar beeltenis.
Ze valt op me, verblind door haar nalatenschap.
Geef je ziel aan mij, achtervolgd door haar beeltenis.
Door de wind komt ze naar me toe.
Anne, misgiven girl, The angel of the sea
Omringd door fragiele woorden en beloften die ze nooit bedoelt
Ze nam mijn angsten, vergaf mijn tranen, gooide haar zeven jaar weg
En de hemel is niet zo helder, als ze die nacht naar me toe kwam.
Geef jezelf aan mij, achtervolgd door haar beeltenis.
Ze valt op me, verblind door haar nalatenschap.
Geef je ziel aan mij, achtervolgd door haar beeltenis.
Door de wind komt ze naar me toe.
Ik Rende bloedend de schaduwen in.
De schaduwen waarin ik me verstop, het is altijd hetzelfde.
En de schaamte die stevig vastklampt aan de huid van de zonde
Voor het moment dat ze van je houden, de eerste die je doodt
De zee komt en roept haar van de dood in het licht
Mij achterlatend met het zwaard van haar nacht
Mijn ziel weer oproepen, haar duistere refrein fluisteren
Geef jezelf aan mij, achtervolgd door haar beeltenis.
Ze valt op me, verblind door haar nalatenschap.
Geef je ziel aan mij, achtervolgd door haar beeltenis.
Door de wind komt ze naar me toe.