Norma Jean — The Shirt songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "The Shirt" van Norma Jean.
Songteksten
Last night I was goin' to the closet and on the rack with my dresses
I found the shirt he’d worn when he held me in his arms for the very last time
The shirt I knew that he’d never wear again
As I took it from the rack all my dreams came racin' back
The faint perfume of sweet love filled the night
I could see his face again he kissed my lips as then
And I almost felt his arms around me tight
A shirt that even the Gods must envy
For its arms once encircled the dream that only heaven can bring
Inside this shirt had beaten the most wonderful heart in the whole wide world
And forever each thread shall remind me of him
I turned down a rolled up sleeve and I scaresly could believe
When I looked and saw a strand of my own hair
It was clinging like a vine to the shirt he left behind
As if to let him know that I still care
I walked to the window sill and my eyes began to fill
And I thought I heard the soft wind call his name
And the shirt across my arm grew strangely soft and warm
As if I’d reached and held it to a flame
And there I stood hearing only the beat of my own aching heart
Lost in the dreams that might have been
And the shirt seemed as sorrowful as I and just as empty body and soul
Songtekstvertaling
Gisteravond ging ik naar de kast en op het rek met mijn jurken.
Ik vond het shirt dat hij droeg toen hij me voor de laatste keer in zijn armen hield.
Het shirt dat ik wist dat hij nooit meer zou dragen.
Toen ik het uit het rek haalde kwamen al mijn dromen terug
Het zwakke parfum van zoete liefde vulde de nacht
Ik kon zijn gezicht weer zien hij kuste mijn lippen toen
En ik voelde bijna zijn armen om me heen.
Een shirt waar zelfs de goden jaloers op moeten zijn.
Want zijn armen omcirkelden ooit de droom die alleen de hemel kan brengen
In dit shirt had het mooiste hart van de hele wereld geslagen.
En elke draad zal me aan hem herinneren.
Ik heb een opgerolde mouw afgeslagen en ik kon bang zijn om te geloven
Toen ik keek en zag een streng van mijn eigen haar
Het klampte zich vast aan het shirt dat hij achterliet.
Alsof ik hem moet laten weten dat ik nog steeds om hem geef.
Ik liep naar de vensterbank en mijn ogen begonnen te vullen.
En ik dacht dat ik de zachte wind zijn naam hoorde roepen.
En het shirt over mijn arm werd vreemd zacht en warm
Alsof ik het aan een vlam vasthield.
En daar stond ik te luisteren alleen de beat van mijn eigen pijnlijke hart
Verloren in de dromen die misschien
En het shirt leek net zo treurig als ik en net zo leeg lichaam en ziel