Nomadi — Le strade songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Le strade" van Nomadi.
Songteksten
La terra fertile e grassa, non rende pi№,
mentre tra quelle colline, il sole va gi№,
tra sprazzi di cielo annoiato, sopra ai canali,
la nebbia confonde e crea giorni uguali,
si agitano gli alberi al vento e muoion le foglie,
delle stagioni ora il tempo, non marca le soglie,
ma c' un odore di terra, odore lontano,
che ci riporta ad un mondo pi№ umano…
Ma quelle strada, che conducono agli orti,
conservano ancora intatti altri volti,
quelli di gente, che non ha avuto niente,
e che ancora lotta e lotter per sempre.
Dietro al mulino i rifiuti, portati dal fiume,
che taglia la grande pianura, ridotta a bitume,
mentre il tempo passato, non ha dato traccia,
il gelido vento che arriva, ti sferza la faccia,
il cuore della campagna, batte ormai stanco,
stanco di troppe parole, date in pasto al branco,
ma c' un odore di terra, odore lontano,
che ci riporta ad un mondo pi№ umano…
Ma quelle strade, che conducono agli orti,
conservano ancora intatti altri volti,
quelli di gente, che non ha avuto niente,
e che ancora lotta e lotter per sempre.
Songtekstvertaling
Het vruchtbare en olieachtige land, maakt niet meer№,
terwijl tussen die heuvels, gaat de zon weg,
tussen uitbarstingen van verveelde hemel, boven de kanalen,
mist verwart en creëert gelijke dagen.,
ze schudden de bomen in de wind en muoion de bladeren,
van de seizoenen nu de tijd, markeert niet de drempels,
maar er is een geur van aarde, ruik maar weg,
dat brengt ons terug naar een meer menselijke wereld.…
Maar die weg die naar de moestuin leidt,
ze houden nog steeds andere gezichten intact.,
mensen die niets hadden,
en dat vecht nog steeds en lotter voor altijd.
Achter de molen kwam het afval uit de rivier.,
snijden van de grote vlakte, gereduceerd tot bitumen,
terwijl de tijd verstreken, gaf geen spoor,
de koude wind die komt, slaat je gezicht,
het hart van het platteland, klopt nu moe,
moe van te veel woorden, voer de kudde,
maar er is een geur van aarde, ruik maar weg,
dat brengt ons terug naar een meer menselijke wereld.…
Maar de wegen die naar de tuinen leiden,
ze houden nog steeds andere gezichten intact.,
mensen die niets hadden,
en dat vecht nog steeds en lotter voor altijd.