Nomadi — Bianchi e Neri songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Bianchi e Neri" van Nomadi.
Songteksten
Erano giorni terribili, la guerra divampava
un mostro spaventoso, la gente divorava
fratello contro fratello, odio contro amore
uomini venivano uccisi solo per un colore.
Ma un uomo nel suo giardino
la speranza coltivava
tutti i suoi fratelli con amore aiutava
anche lui aveva un’idea: con coraggio la portava
ma su tutto amava la vita
contro tutti lottava.
Cos¬ un giorno vide un nero moribondo
fece proprio di tutto per riportarlo al mondo
per questo i bianchi pensarono
che fosse un collaborazionista
il suo nome scrissero sopra una lunga lista.
Un giorno un bianco fuggiasco
alla sua porta andІ a bussare
per cercare scampo alla morte
da lui si fece salvare,
cos¬ anche i neri lo odiarono,
giurarono vendetta
perch© chi non era con loro
doveva morire in fretta.
In una notte di luna
l’uomo buono camminava
sopra il crinale di un monte,
che due valli divideva,
da una parte i bianchi lo spiavano,
pronti a colpirlo al cuore
dall’altra i neri stavano
per placare il loro furore.
Partirono due colpi assieme
cadde con gli occhi al cielo
sul suo sguardo stupito
si stese un lieve velo.
I neri felici esultarono
come i bianchi a loro volta,
ma essi non sapevano
che la piet era morta.
Songtekstvertaling
Dat waren vreselijke dagen, de oorlog woedde.
een eng monster, mensen verslonden
broer tegen broer, haat tegen liefde
mannen werden gedood voor één kleur.
Maar een man in zijn tuin
hoop gekweekt
al zijn broeders met liefde hielpen
hij had ook een idee: hij droeg het moedig.
maar op alles waar hij van hield.
hij vocht tegen iedereen.
Want op een dag zag hij een stervende zwarte man.
hij deed alles wat hij kon om hem terug te brengen naar de wereld.
daarom dachten de blanken:
dat hij een collaborateur was.
zijn naam stond op een lange lijst.
Op een dag een blanke voortvluchtige
aan zijn deur en ik klop
om te ontsnappen aan de dood
door hem werd hij gered.,
dus de zwarten haatten hem ook.,
ze zwoeren wraak.
want wie was er niet bij hen?
hij moest snel sterven.
Op een maanverlichte nacht
de goede man liep
boven de bergkam,
dat twee valleien,
aan de ene kant bespioneerden blanken hem.,
klaar om hem in het hart te raken
aan de andere kant, de zwarten waren
om hun woede te onderdrukken.
Ze begonnen twee schoten samen.
hij viel met zijn ogen naar de hemel
op haar verbaasde blik
ze spreidde een kleine sluier.
Gelukkige zwarten verheugden zich.
als blanken op hun beurt,
maar ze wisten het niet
die piet was dood.