Nomadi — Autogrill songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Autogrill" van Nomadi.
Songteksten
La ragazza dietro al banco mescolava birra chiara e Seven-up
E il sorriso da fossette e denti era da pubblicità
Come i visi alle pareti di quel piccolo autogrill
Mentre i sogni miei segreti li rombavano via i TIR…
Bella, d' una sua bellezza acerba, bionda senza averne l' aria
Quasi triste, come i fiori e l' erba di scarpata ferroviaria
Il silenzio era scalfito solo dalle mie chimere
Che tracciavo con un dito dentro ai cerchi del bicchiere…
Basso il sole all' orizzonte colorava la vetrina
E stampava lampi e impronte sulla pompa da benzina
Lei specchiò alla soda-fountain quel suo viso da bambina
Ed io… sentivo un' infelicità vicina…
Vergognandomi, ma solo un poco appena, misi un disco nel juke-box
Per sentirmi quasi in una scena di un film vecchio della Fox
Ma per non gettarle in faccia qualche inutile cliché
Picchiettavo un indù in latta di una scatola di té…
Ma nel gioco avrei dovuto dirle: «Senti, senti io ti vorrei parlare…»
Poi prendendo la sua mano sopra al banco: «Non so come cominciare:
Non la vedi, non la tocchi oggi la malinconia?
Non lasciamo che trabocchi: vieni, andiamo, andiamo via.»
Terminò in un cigolio il mio disco d' atmosfera
Si sentì uno sgocciolio in quell' aria al neon e pesa
Sovrastò l' acciottolio quella mia frase sospesa
«ed io… «, ma poi arrivò una coppia di sorpresa…
E in un attimo, ma come accade spesso, cambiò il volto d' ogni cosa
Cancellarono di colpo ogni riflesso le tendine in nylon rosa
Mi chiamò la strada bianca, «Quant'è?» chiesi, e la pagai
Le lasciai un nickel di mancia, presi il resto e me ne andai…
Songtekstvertaling
Het meisje achter de toonbank mixte licht bier en zeven-up
En de glimlach van kuiltjes en tanden was van reclame.
Zoals de gezichten op de muren van die kleine autogrill
Terwijl mijn geheime dromen de TIR wegwierpen…
Mooi, van haar onrijpe schoonheid, blond zonder de lucht te hebben.
Bijna triest, zoals bloemen en spoorgras.
De stilte werd alleen getekend door mijn chimera ' s.
Dat ik zou tekenen met een vinger in de cirkels van het glas…
Laag de zon aan de horizon kleurde de showcase
En afdrukken op de pomp.
Ze speculeerde bij soda-fountain dat haar gezicht als kind
En Ik ... voelde een bijna ongeluk…
Ik schaam me, maar ik heb een plaat in de jukebox gezet.
Om je bijna in een scène te voelen van een oude Fox Film
Maar niet om een nutteloos cliché in haar gezicht te gooien.
Ik sloeg een Hindoe in een blik theedoos.…
Maar in het spel had ik haar moeten zeggen, " kijk, kijk, Ik wil met je praten.…»
Toen nam hij zijn hand over de toonbank: "ik weet niet hoe te beginnen:
Zie je het niet, raak je vandaag niet melancholie aan?
Laten we het niet overlopen: kom op, laten we gaan, laten we gaan.»
Het eindigde in een piep mijn atmosfeer record
Er was een druppeltje in die neonlucht en het weegt
Over de kalksteen die mijn straf heeft opgeschort.
"en ik..."maar toen kwam er een verrassingspaar…
En in een moment, maar zoals vaak gebeurt, veranderde het gezicht van alles
De Roze nylon pezen hebben elke reflectie gewist.
Hij noemde me de witte weg, " hoeveel is het?"Ik vroeg, en ik betaalde haar
Ik gaf haar een fooi, nam de rest en vertrok.…