Nodes Of Ranvier — Sergeant Sorrow songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Sergeant Sorrow" van Nodes Of Ranvier.
Songteksten
Withered and broken man
So fragile, so frail, so undignified by standards
But they will never break him
He has found his place
This harmless hero that they patronize
Is but a saint
Can’t you feel his pain and lost love
Inside this decorated soldier?
Infinite patience
The sticks and stones they throw
They scar his flesh, shatter bone
But they will never break him
He has found his place
This harmless hero that they patronize
Is but a saint
Can’t you feel his pain, lost love
Inside this decorated soldier?
His only friend, the night
The calm, the quiet cold
But you’ll never seem him cry
But they will never know, never know
Know his name
These sad old songs he sings are solid gold
They resonate
The hate we’ve shown him
He’ll carry to his resting place
The hate we’ve shown him
He’ll carry to a lonely grave
So leave him in the darkness. NO
Leave him hopeless, social creation
Leave him with sickness
But let it be said, that’s how he looks at you
Can’t you feel his pain and lost love
Inside this decorated soldier?
His only friend, the night
The calm and quiet cold
But you’ll never see him cry
And on that day he reached out
He grabbed, pulled me close
He whispered to me in a voice barely audible
He said, «This life is what you make it
Don’t let it pass you by
If you don’t care whether you live or die
You’re the most alive you’ll ever be.»
Songtekstvertaling
Verdord en gebroken man
Zo fragiel, zo broos, zo onwaardig door normen.
Maar ze zullen hem nooit breken.
Hij heeft zijn plaats gevonden.
Deze onschuldige held die ze betuttelen
Is maar een heilige
Kun je zijn pijn en verloren liefde niet voelen?
In deze onderscheiden soldaat?
Oneindig geduld
De stokken en stenen die ze gooien
Ze littekens zijn vlees, verbrijzelen bot.
Maar ze zullen hem nooit breken.
Hij heeft zijn plaats gevonden.
Deze onschuldige held die ze betuttelen
Is maar een heilige
Kun je zijn pijn niet voelen, verloren liefde
In deze onderscheiden soldaat?
Zijn enige vriend, de nacht
De rust, de Stille kou
Maar je zult hem nooit zien huilen.
Maar ze zullen het nooit weten.
Ken zijn naam
Deze droevige oude liedjes die hij zingt zijn van goud.
Ze resoneren
De haat die we hem hebben laten zien.
Hij zal naar zijn rustplaats dragen.
De haat die we hem hebben laten zien.
Hij zal naar een eenzaam graf dragen.
Laat hem dan in de duisternis. GEEN
Laat hem uitzichtloos, sociaal geschapen
Laat hem met ziekte achter.
Maar laat het gezegd worden, zo kijkt hij naar je.
Kun je zijn pijn en verloren liefde niet voelen?
In deze onderscheiden soldaat?
Zijn enige vriend, de nacht
De kalme en rustige kou
Maar je zult hem nooit zien huilen.
En op die dag strekte hij zich uit.
Hij greep me vast, trok me dicht.
Hij fluisterde me in een stem die nauwelijks hoorbaar was.
Hij zei: "Dit leven is wat jullie ervan maken.
Laat het je niet voorbij gaan.
Als het je niet uitmaakt of je leeft of sterft
Je bent de meest levende die je ooit zult zijn.»