Nocte Obducta — Spiele Mir Ein Frühlingslied Am Friedhofstor songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Spiele Mir Ein Frühlingslied Am Friedhofstor" van Nocte Obducta.
Songteksten
Ihr glaubtet wohl, alsm an uns mit viel gutem Wort bedachte
Da hätten wir den Schmach, den Zorn, den Haß, die Wut vergessen…
Ihr glaubtet wohl, als man uns süßen Wein und Früchte brachte
Da hätten wir verblendet wie das Kriechervolk gefressen…
In den Staub!
Und all die Lügen sollen eure letzten Worte sein
In den Staub!
In dieser dunklen Krypta legte einst ich alle Träume nieder
Sie bargen Fleisch und Blut für mehr als nur Geschichten, Lieder
Doch Kunst und Träume sind schon längst der Fraß für blinde Massen
Unter unsren Zeichen leben sie für alles was wir hassen
In dieser dunklen Krypta liegt der Glaube an die Welt begraben
Sie grapschen geifernd, sich an dem, was wir geliebt, zu laben
Sie sabbern dunkle Verse, schänden jeden wahren Traum
Galgendämmerung erwache, knüpfe sie an jeden Baum…
In dieser dunklen Krypta werden wir in stillem Zorn verweilen
Uns nicht weiter schindend, um das Übel anderer zu heilen
Glücklich, daß uns nichts als der eig’ne Wille hierhin bindet
Und die Hoffnung bleibt, daß nur wer ehrlich sucht, uns findet
Rost labt sich am kalten Eisentor des alten Grabsteingartens
Schleier vor verlass’nen Spinnennetzen kleiden Dornenbäume
Tau von Gräberfeldern setzt sich in die klebrig weiche Seide
Dunkle Frucht fällt dumpf auf Moos, sät bei den Wurzeln üble Träume
Nur ein schwaches Nebelleuchten hat der dunst’ge Mond verloren
Felsenkathedralen ragen grob und ohne Glanz empor
Efeu frisst die Totenlichter, würgt Kreuze, deckt die Gräber
Finde mich und spiele mir ein Frühlingslied am Friedhofstor
Songtekstvertaling
Je geloofde goed toen je aan ons dacht met veel goede woorden.
Dan zouden we de schaamte, de woede, de haat, de woede vergeten zijn.…
Je geloofde goed toen we zoete wijn en fruit kregen.
Sinds we verblind waren als de Creeper…
In het stof!
En alle leugens zullen je laatste woorden zijn.
In het stof!
In deze donkere Crypte legde ik ooit alle dromen neer
Ze ontblootten vlees en bloed voor meer dan alleen verhalen, liedjes
Maar Kunst en dromen zijn al lang het voedsel voor blinde massa ' s.
Onder onze tekenen leven zij voor wat wij haten.
Geloof in de wereld is begraven in deze donkere Crypte.
Ze betastten kwijlend om te genieten van wat we liefhadden.
Ze kwijlen donkere verzen, ontheiligen elke echte droom.
Galgen-dageraad word wakker, bind het aan elke boom…
In deze duistere Crypte zullen we wonen in stille toorn
We hoeven niet meer de kwalen van anderen te genezen.
Gelukkig dat niets anders dan onze eigen wil ons hier bindt.
En de hoop blijft dat alleen zij die eerlijk zoeken ons zullen vinden.
Roest eet zichzelf op aan de koude IJzeren Poort van de oude grafsteentuin
Sluiers voor verlaten spinnenwebben kleden de doornbomen
Dauw van de grave-fields in de kleverige zachte zijde
Donker fruit valt dof op Mos, zaait nachtmerries bij de wortels
Alleen een vaag mistlicht heeft de mistige maan verloren.
Rots kathedralen stijgen ruw en zonder glans
Ivy eet de dode lichten op, stikt, kruisen, bedekt de graven.
Zoek me en speel een lentelied voor me bij de begraafplaats poort