Ночные Снайперы — Я сижу у окна songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Я сижу у окна" van Ночные Снайперы.
Songteksten
Я всегда твердил, что судьба — игра.
Что зачем нам рыба, раз есть икра.
Что готический стиль победит, как школа,
Как способность торчать, избежав укола.
Я считал, что лес — только часть полена.
Что зачем вся дева, раз есть колено.
Что, устав от поднятой веком пыли,
Русский глаз отдохнет на эстонском шпиле.
Я сижу у окна. За окном осина.
Я любил немногих. Однако — сильно.
Я сижу у окна. Я помыл посуду.
Я был счастлив здесь, и уже не буду.
Я сижу у окна.
Я писал, что в лампочке — ужас пола.
Что любовь, как акт, лишена глагола.
Что не знал Эвклид, что, сходя на конус,
Вещь обретает не ноль, но Хронос.
Я сказал, что лист разрушает почку.
И что семя, упавши в дурную почву,
Не дает побега; что луг с поляной
Есть пример рукоблудья, в Природе данный.
Я сижу у окна. Вспоминаю юность.
Улыбнусь порою, порой отплюнусь.
Я сижу у окна, обхватив колени,
В обществе своей грузной тени.
Я сижу у окна.
И моя песнь была лишена мотива,
Но зато ее хором не спеть. Не диво,
Что в награду мне за такие речи
Своих ног никто не кладет на плечи.
Гражданин второсортной эпохи, гордо
Признаю я товаром второго сорта
Свои лучшие мысли и дням грядущим
Я дарю их как опыт борьбы с удушьем.
Я сижу у окна в темноте. Как скорый,
Море гремит за волнистой шторой.
Я сижу в темноте. И она не хуже
В комнате, чем темнота снаружи.
Я сижу у окна.
Songtekstvertaling
Ik heb altijd gezegd dat het lot een spel is.
Waarom hebben we vis nodig als we Kaviaar hebben?
Dat de gotische stijl zal winnen als een school,
Zoals het vermogen om op te vallen zonder geprikt te worden.
Ik dacht dat het hout slechts een deel van het hout was.
Daarom is alle maagd, zodra er een knie is.
Wat, moe van het stof dat door de eeuw is opgewekt,
Het Russische oog zal rusten op de Estse torenspits.
Ik zit bij het raam. Buiten het raam staat een aspenboom.
Ik hield van de weinigen. Maar sterk.
Ik zit bij het raam. Ik heb de afwas gedaan.
Ik was gelukkig hier, en dat zal ik niet meer zijn.
Ik zit bij het raam.
Ik schreef dat in de gloeilamp, de verschrikking van de vloer.
Die liefde, als een daad, is verstoken van een werkwoord.
Wat Euclides niet wist, wat, naar de kegel gaan,
Het ding wint niet nul, maar Chronos.
Ik zei dat het blad de nier vernietigt.
En wat is een zaad dat in slechte grond is gevallen?,
Geeft geen ontsnapping; die weide met een open plek
Er is een voorbeeld van handarbeid, gegeven in de natuur.
Ik zit bij het raam. Ik herinner me mijn jeugd.
Soms lach ik, soms spuug ik.
Ik zit bij het raam en knuffel mijn knieën.,
In het gezelschap van zijn zware schaduw.
Ik zit bij het raam.
En mijn lied was verstoken van motief,
Maar je kunt het niet zingen in koor. Geen wonder.,
Wat is mijn beloning voor zulke toespraken?
Niemand zet zijn voeten op zijn schouders.
Burger van een tweederangs Tijdperk, trots
Ik herken het als een tweederangs product.
Je beste gedachten en dagen die komen
Ik geef ze als een ervaring van vechten verstikking.
Ik zit bij het raam in het donker. Hoe snel,
De zee dondert achter het golvende gordijn.
Ik zit in het donker. En het is niet erger.
In de kamer dan de duisternis buiten.
Ik zit bij het raam.