Nobraino — Tradimentunz songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Tradimentunz" van Nobraino.
Songteksten
Son ciò che resta di un momento
Di debolezza e peccaminosità
Io sono figlio di un volgare tradimento
Mia madre debole di carne, mio padre debole di suo
Son stato concepito sopra un pavimento
Ché la passione non sceglie mai dove sdraiarsi a far l’amore
Era d’estate ed il caldo era un tormento
Lei per sollievo sedeva in ombra al bar
Mentre la gonna le si alzava per il vento
Lui all’altro tavolo fingevasi di leggere il giornale
Tra un decreto legge, un ladro, e un rapimento
Si riposava gli occhi sulle gambe nude di mammà
Tra un rigore ed una rissa in parlamento
Si distraeva sulle gambe compiacenti di mammà
Così si slancia nell’avvicinamento
Con una certa prevedibilità
Le chiede il solito banale aggiornamento
Sull’ora esatta perché dice l’orologio non ce l’ha
Ma dal polsino capolina il segnatempo
Lei sorride, lui sorride e allora si capisce già
Che questo inizio merita approfondimento
Certi sorrisi non si scambiano con facilità
Sono minuti ma il tempo passa lento
Poche parole ed è già complicità
Non scomodiamo la parola sentimento
Però attrazione vera e propria quella sì, si può chiamar
E con un gesto facile d’intendimento
Lui la invitava a visitar la toilet in fondo al bar
Ma chi conferma quello che è successo dentro
Lo prova inconfutabilmente chi la storia sta a cantar
Songtekstvertaling
Ik ben wat er over is van een moment.
Van zwakte en zondigheid
Ik ben de zoon van een vulgair verraad.
Mijn moeder zwak van vlees, mijn vader zwak van zijn
Ik ben boven een vloer verwekt.
Want Passie kiest nooit waar te liggen om de liefde te bedrijven
Het was zomer en de hitte was een kwelling
Ze zat in de schaduw aan de bar.
Toen haar rok opsteeg naar de wind
Hij deed alsof hij de krant las.
Tussen een wet, een dief en een ontvoering.
Ze rustte haar ogen uit op mama ' s blote benen.
Tussen straf en strijd in het Parlement
Afgeleid op mama ' s zelfingenomen benen
Dus haast hij zich in de nadering
Met een zekere voorspelbaarheid
Hij vraagt haar om de gebruikelijke triviale update.
Ongeveer de exacte tijd, omdat het zegt dat de klok het niet heeft
Maar van de manchet eindigt het uurwerk
Ze lacht, hij lacht en dan begrijp je het al.
Dat dit begin verdieping verdient
Sommige glimlachen wisselen niet met gemak
Het zijn minuten, maar de tijd gaat langzaam.
Weinig woorden en het is al medeplichtigheid
Laten we het woordgevoel niet verstoren.
Maar echte aantrekkingskracht die ja, je kunt bellen
En met een eenvoudig gebaar van begrip
Hij nodigde haar uit om het toilet aan het einde van de bar te bezoeken.
Maar wie bevestigt wat er binnen gebeurde
Het bewijst onweerlegbaar wie het verhaal zingt.