No Use For A Name — Yours to Destroy songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Yours to Destroy" van No Use For A Name.
Songteksten
Suddenly I see myself returning
To the scene where I was ridden of this crime
Looking at the outline of the chalk drawn on the street
I left so much behind here that the silhouette was me I never thought that we were miserable
But how can two be only in it for themselves?
There is nothing left to say, I’ve swallowed my tongue anyway
Driving out into another state, I can see the road behind me Falling back into the same mistake, so hard to avoid
Never will the smallest voice again be silent, yours to destroy
Panic followed blindly by depression
When the roads become the buildings in your mind
Moving up the elevator to floor sixty-three
A metaphor? Yes that is right I still cannot be free
On the roof I start to realize
I may not have a hope at least I have this view
Apologies for what’s been said, half of which was in my head
And if I have to follow you, you will not rip this heart of mine in two
You cannot break this chain
But you can build a wall to shut me out if you so choose
I know that I have come and gone
But I can’t keep pulling myself away
A noose around my neck
I walk around the city as the night becomes the day
And if you come around I may just not be found
Songtekstvertaling
Plotseling zie ik mezelf terugkeren.
Naar de plaats waar ik werd bereden van deze misdaad
Kijkend naar de omtrek van het krijt getekend op de straat
Ik heb hier zoveel achtergelaten dat ik het silhouet was. ik had nooit gedacht dat we ons ellendig zouden voelen.
Maar hoe kunnen twee er alleen voor zichzelf zijn?
Er valt niets meer te zeggen, Ik heb toch mijn tong ingeslikt.
In een andere staat, zie ik de weg achter me terugvallen in dezelfde fout, zo moeilijk te vermijden
De kleinste stem zal nooit meer zwijgen, de jouwe om te vernietigen.
Paniek Blind gevolgd door depressie
Als de wegen de gebouwen in je hoofd worden
De lift omhoog naar verdieping 63.
Een metafoor? Ja, Dat klopt ik kan nog steeds niet vrij zijn
Op het dak begin ik me te realiseren
Ik heb misschien geen hoop.
Excuses voor wat er gezegd is, waarvan de helft in mijn hoofd zat.
En als ik je moet volgen, zul je mijn hart niet in tweeën scheuren.
Je kunt deze ketting niet breken.
Maar je kunt een muur bouwen om me buiten te sluiten als je dat wilt.
Ik weet dat ik gekomen en gegaan ben.
Maar ik kan mezelf niet steeds wegtrekken.
Een strop om mijn nek
Ik loop door de stad als de nacht de dag wordt
En als je bijkomt, word ik misschien niet gevonden.