Nino Buonocore — Il Mandorlo songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Il Mandorlo" van Nino Buonocore.
Songteksten
La Naturale Incertezza Del Vivere
Il Mandorlo
A.Buonocore/M. De Vitis A. Buonocore
Il mandorlo fioriva nel giardino della scuola
io li vedevo entrare e restavo fuori col pianto in gola.
Il giorno se ne andava tra i richiami del mercato
e la tua fresca voce che non ho più scordato.
La paura dei miei pensieri, il desiderio di te di dividere con te i miei abbandoni.
Noi distesi sulla sabbia, quanta pioggia sui libri di scuola
e come è forte l’odore del mare a febbraio.
Come stai? Ti senti sola come me che non ho, non ho imparato mai a difendermi?
E sono tanti quelli come noi, che il tempo non li cambia
il tempo non li cambia.
Il tempo non si ferma, il tempo non si ferma.
Il mandorlo fioriva nel giardino della scuola
mia madre mi guardava, ma quei silenzi non li capiva.
«Ma cosa dici? Non è niente, sono io che sono assente»
e poi mi rifugiavo in te per sentirmi più importante.
E chissà quale ragione in una sera qualunque
divise le nostre strade per sempre.
E ti ricordo bella quando torno a respirare
l’odore forte del mare di febbraio.
Come stai? Ti senti sola come me che non ho, non ho imparato mai a nascondermi?
E sono tanti quelli come noi, che il tempo non li cambia
il tempo non li cambia.
E sono tanti quelli come noi, ma il tempo non si ferma
il tempo non si ferma, il tempo non si ferma mai.
Songtekstvertaling
De Natuurlijke Onzekerheid Van Het Leven
amandel
A. Buonocore / M. De Vitis A. Buonocore
De amandelboom bloeide in de schooltuin
Ik zag ze binnenkomen en stond buiten te huilen in mijn keel.
De dag was verdwenen tussen de terugroepingen van de markt
en je frisse stem die ik nooit ben vergeten.
De angst voor mijn gedachten, het verlangen van jou om mijn verlatingen met jou te delen.
We lagen op het zand, hoeveel regen op schoolboeken
en hoe sterk de geur van de zee in Februari.
Hoe gaat het met je? Voel je je eenzaam zoals ik niet, heb ik nooit geleerd om mezelf te verdedigen?
En er zijn er zoveel zoals wij, dat de tijd hen niet verandert.
de tijd verandert ze niet.
De tijd stopt niet, de tijd stopt niet.
De amandelboom bloeide in de schooltuin
mijn moeder keek me aan, maar ze begreep die stiltes niet.
"Maar wat zeg je? Het is niets, Ik ben degene die weg is.»
en toen zocht ik mijn toevlucht bij jou om me belangrijker te voelen.
En wie weet om welke reden dan ook.
verdeelde onze straten voor altijd.
En ik herinner me je mooi als ik terug kom om te ademen
de sterke geur van de Februari zee.
Hoe gaat het met je? Voel je je eenzaam zoals ik niet, heb ik nooit geleerd me te verstoppen?
En er zijn er zoveel zoals wij, dat de tijd hen niet verandert.
de tijd verandert ze niet.
En er zijn er velen zoals wij, maar de tijd staat niet stil.
de tijd stopt nooit, de tijd stopt nooit.