Nightshade — Lacrima Caelestis songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Lacrima Caelestis" van Nightshade.
Songteksten
During these dark hours of the night
I gaze into the sky and its beings
But the stars of heaven are so pale
Due to the cloud that closes heavens eyes
The witnesses of the ancients
What great secrets they bear
Will I ever be able to reveal
Their knowledge and wisdom
I gaze into the sky once more
But the stars no longer bring forth their light
Due to the great black cloud
That makes heaven cry forever more
As the stars have lost their lustre
I realize there’s no purity in light
While my heart is turning black
In this realm of mourning fields
When heaven cries in these dark and doleful
But still so beautiful wastelands of grief
No light reflects in these endless creeks
I gaze into the sky once more
But the stars no longer bring forth their light
Due to the great black cloud
That makes heaven cry forever more
When heaven cries in these dark and doleful
But still so beautiful wastelands of solitude
I feel so pure, so wet, so cold…
Pure fucking darkness
Songtekstvertaling
Tijdens deze donkere uren van de nacht
Ik kijk in de lucht en zijn wezens
Maar de sterren van de hemel zijn zo bleek
Door de wolk die de ogen van de hemel sluit
De getuigen van de vroegeren.
Wat een grote geheimen dragen ze.
Zal ik ooit in staat zijn om te onthullen
Hun kennis en wijsheid
Ik kijk nog een keer in de lucht
Maar de sterren brengen hun licht niet meer voort.
Door de grote zwarte wolk
Dat maakt de hemel voor altijd meer huilen
Als de sterren hun glans hebben verloren
Ik realiseer me dat er geen zuiverheid is in het licht.
Terwijl mijn hart zwart wordt
In dit rijk van rouwvelden
Als de hemel huilt in deze donkere en treurige
Maar toch zo mooie woestenij van verdriet
Geen licht reflecteert in deze eindeloze kreken
Ik kijk nog een keer in de lucht
Maar de sterren brengen hun licht niet meer voort.
Door de grote zwarte wolk
Dat maakt de hemel voor altijd meer huilen
Als de hemel huilt in deze donkere en treurige
Maar nog steeds zo mooie woestenij van eenzaamheid
Ik voel me zo puur, zo nat, zo koud…
Pure duisternis.