Нигатив — Память songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Память" van Нигатив.
Songteksten
Бывает, я пытаюсь все оставить, но моя память начинает спамить.
То разжигает вечерами пламя; то остывает, замерзая в камень.
Бывает, я пытаюсь все оставить, но моя память начинает спамить.
То разжигает вечерами пламя; то остывает, замерзая в камень.
Типичные нудные будни глупого трутня.
Я в маршрутке, мой маршрут ЮМР- Студия.
Тут многолюдно, запахи, разговоры и судьбы.
Всякий бубнит, вкупе звенит все это, будто бубен.
Уловил слух мой имя Асватур в контексте
В людской речевой смеси, в этом словесном контексте.
Любой на моем месте не обратил бы и внимания,
Меня пронзает, ранит, стрела воспоминания.
Фонтаном или же нет, скорее каскадом;
Каменным градом, бьющим в темя или в душу к ряду.
И там уже не разберешь, где ложь и правда.
Будто бы дождь внутри дрожь вызывает с рябью.
Фестивальный промозглый октябрь, именно там я был,
Поросль яблонь, в воздухе морось собиралась в капли.
Мы еще порознь, но зажигалкой на шаткой лавке
Кто-то из нас всерьез каряво накорябал «Триада».
Так странно, что для одних мечты и планы- цветы и дамы,
Кенты и рестораны, для других — ничто.
Местами вдруг оживает память, воскрешая драмы
И все разжигая пламя былых костров.
И обернется друг вдруг лишь тебе знакомым
Снежным комом, вроде никчемный и малый эпизод.
Это как дверь к другим дверям, а не между комнат,
Мешкать что нам, прошлое наше — наш вечный зов.
Бывает, я пытаюсь все оставить, но моя память начинает спамить.
То разжигает вечерами пламя; то остывает, замерзая в камень.
Бывает, я пытаюсь все оставить, но моя память начинает спамить.
То разжигает вечерами пламя; то остывает, замерзая в камень.
В воздухе чистом я чую костры,
Иногда зимы дают запах весны.
Давно сгоревшие, забытые мною мосты на миг стали целыми,
Я создаю картины эти не из пустоты, а знаешь —
Какие дворы были белыми, мысли смелыми,
Запросто на асфальте рисовали их мелом.
Но время, подобно черепахе, спряталось в панцирь,
Асфальт тот же, картины те же, спустя лет двадцать.
Ларек вместо кинотеатра, но то же название.
Район растет, район запускает в небо здания.
Отдаю куртку, получаю номерок.
Тот же плафон, тот же порог, гардероб.
Взрослый я, и я малой, сидим на лавке,
Да было дело школа, дом, тренировки, дом.
Снова школа, снова дом,
И давно ли было, я сидел, пытаясь разобраться,
Убирая в кошелек жетон с номером 20.
Бывает, я пытаюсь все оставить, но моя память начинает спамить.
То разжигает вечерами пламя; то остывает, замерзая в камень.
Бывает, я пытаюсь все оставить, но моя память начинает спамить.
То разжигает вечерами пламя; то остывает, замерзая в камень.
Songtekstvertaling
Soms probeer ik alles achter te laten, maar mijn geheugen begint te spammen.
Soms ontstoken ze ' s avonds een vlam; soms koelt ze af en vriest ze in steen.
Soms probeer ik alles achter te laten, maar mijn geheugen begint te spammen.
Soms ontstoken ze ' s avonds een vlam; soms koelt ze af en vriest ze in steen.
Typisch saai dagelijks leven van een stomme drone.
Ik ben in een minibus, mijn route is YUMR-Studio.
Het is druk, geuren, gesprekken en lot.
Iedereen drones, en het komt allemaal samen als een tamboerijn.
Betrapt op het horen van mijn naam Acuator in de context van
In de menselijke spraakmix, in deze verbale context.
Iedereen in mijn positie zou het niet gemerkt hebben.,
Ik ben doorboord, gewond, door de pijl van het geheugen.
Een fontein of niet, meer als een cascade;
Als een hagel stenen die de kroon van je hoofd of je ziel raakt.
En je kunt niet vertellen waar de leugens en de waarheid zijn.
Het is alsof de regen binnen rillingen veroorzaakt.
Festival dank October, daar was ik.,
Scheuten van appelbomen in de lucht, de motregen zou vallen.
We zijn nog steeds uit elkaar, maar met een aansteker op een gammele bank
Een van ons heeft echt 'Triade' gekrabbeld.
Zo vreemd dat Voor sommige dromen en plannen-bloemen en dames,
Kents en restaurants, voor anderen — niets.
Op sommige plaatsen, komt het geheugen plotseling tot leven, het herleven van drama ' s
En allen die de vlammen van vroegere branden aansteken.
En opeens een vriend worden die alleen jij kent
Een sneeuwbal, als een waardeloze en kleine aflevering.
Het is als een deur naar andere deuren, niet tussen kamers. ,
Stel dat uit, ons verleden, onze eeuwige roeping.
Soms probeer ik alles achter te laten, maar mijn geheugen begint te spammen.
Soms ontstoken ze ' s avonds een vlam; soms koelt ze af en vriest ze in steen.
Soms probeer ik alles achter te laten, maar mijn geheugen begint te spammen.
Soms ontstoken ze ' s avonds een vlam; soms koelt ze af en vriest ze in steen.
Ik ruik vuur in de heldere lucht.,
Soms geeft de winters de geur van de lente.
Lang verbrand, vergeten door mij bruggen voor een moment werden geheel,
Ik maak deze foto ' s niet uit het niets. —
Welke yards waren wit, stoutmoedige gedachten,
Ze werden gemakkelijk met krijt op het asfalt getekend.
Maar de tijd, als een schildpad, verborgen in zijn schelp,
Het asfalt is hetzelfde, de foto ' s zijn hetzelfde, twintig jaar later.
Een kraam in plaats van een bioscoop, maar dezelfde naam.
Het district groeit, het district lanceert gebouwen in de lucht.
Ik geef mijn jas en krijg een nummer.
Hetzelfde plafond, dezelfde drempel, garderobe.
Ik ben een volwassene, en ik ben een kleine, zittend op een bank,
Ja, Het was school, thuis, training, thuis.
Weer School, weer thuis,
En hoe lang geleden was het, Ik zat daar om het uit te zoeken,
Het token met het nummer 20 in je portemonnee.
Soms probeer ik alles achter te laten, maar mijn geheugen begint te spammen.
Soms ontstoken ze ' s avonds een vlam; soms koelt ze af en vriest ze in steen.
Soms probeer ik alles achter te laten, maar mijn geheugen begint te spammen.
Soms ontstoken ze ' s avonds een vlam; soms koelt ze af en vriest ze in steen.