Nicole Croisille — Tu m'as appris... songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Tu m'as appris..." van Nicole Croisille.
Songteksten
Tu m’as appris la tendresse
De tes mains magiciennes
La douceur, la tristesse
Des violons de Verlaine
Tu m’as appris que tout change
En un seul tour de Terre
Tu m’as fait croire aux anges
Mais sans toi, même le ciel est désert
Alors le monde, sans toi
Ce n’est pas un monde fait pour moi
C’est le silence partout
Partout, ton absence
J’aimais la vie
C’est fini
Soudain
Plus rien n’a d’importance
J’ai le cœur tout nu Je suis perdue
Tu m’as appris les nuits blanches
Les matins qu’on étire
La tiédeur des dimanches
Le bonheur qui chavire
Tu m’as appris le parjure
Et qu’il peut tout détruire
Que vraiment rien ne dure
Et sans toi, je n’ai plus d’avenir
Pas de soleil loin de toi
J’ai si froid, j’ai tant besoin de toi
La solitude me tue, je ne suis plus personne
J’aimais la vie
C’est fini
Sans toi
Tu vois
Je déraisonne
J’ai, par-dessus tout,
Envie de nous
Tu m’as appris les voyages
Les amants de Vérone
Londres sans les nuages
Et Paris en automne
Tu m’as appris que, sans rêves,
On est seule et fragile
C’est le mien qui s’achève
Et sans toi, j’ai le cœur en exil
Songtekstvertaling
Je hebt me tederheid geleerd.
Uit je magische handen
De zoetheid, het verdriet
Violen van Verlaine
Je leerde me dat alles verandert.
In een wending van de aarde
Je liet me in engelen geloven.
Maar zonder jou is zelfs de hemel verlaten.
Dus de wereld, zonder jou
Dit is geen wereld voor mij.
Het is overal stilte.
Overal, je afwezigheid
Ik hield van het leven.
Het is voorbij.
Plotselinge
Niets doet er meer toe.
Mijn hart is helemaal naakt Ik ben verloren
Je leerde me de slapeloze nachten
De ochtenden die we rekken
De warmte van zondagen
Het geluk dat valt
Je leerde me meineed.
En dat hij alles kan vernietigen
Dat echt niets duurt
En zonder jou heb ik geen toekomst.
Geen zon weg van jou
Ik heb het zo koud, Ik heb je zo hard nodig.
Eenzaamheid doodt me, Ik ben niemand meer
Ik hield van het leven.
Het is voorbij.
Zonder jou
Zie je?
Ik ga te ver.
Ik heb vooral,
Wil je ons?
Je leerde me reizen.
De liefhebbers van Verona
Londen zonder de wolken
En Parijs in de herfst
Je leerde me dat zonder dromen,
We zijn alleen en kwetsbaar.
Het is van mij dat eindigt
En zonder jou, is mijn hart in ballingschap.