Nicolas Peyrac — Quelque part en Barbarie songtekst en vertaling

De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Quelque part en Barbarie" van Nicolas Peyrac.

Songteksten

Et la main est retombe comme une colombe blesse
Dans cet hiver de nant o ne fleurit que du sang
Dans cet hiver de folie, quelque part en Barbarie
Et la main est retombe comme un arbre crucifi
Qui s’agripperait au vent pour emprisonner le temps
Pour emprisonner la vie, quelque part en Barbarie
Si tu voulais, si je voulais, on aurait moins de larmes verser
Tu this demain, je this demain, regarde donc la couleur de nos mains
Et la main est retombe sur la poitrine fige
Quelques nuages trop bas, vont et viennent, qui saura
Que la vie s’arrte ici quelque part en Barbarie?
Et la main s’est referme sur un chiffon de papier
L’enveloppe d’une lettre qui s’habillait de peut-tre
Quand elle lui avait crit quelque part en Barbarie
Si tu voulais, si je voulais, on aurait moins de larmes verser
Tu this demain, je this demain, regarde donc la couleur de nos mains
Si tu voulais, si je voulais, on aurait moins de larmes verser
Tu this demain, je this demain, mais quelle sera la couleur de demain?

Songtekstvertaling

En de hand valt terug als een duif doet pijn
In deze winter van nant o bloeit alleen bloed
In deze winter van waanzin, ergens in barbaarsheid
En de hand valt als een kruisboom
Wie zou zich vastklampen aan de wind om de tijd gevangen te zetten?
Om het leven op te sluiten, ergens in barbarisme.
Als je wilt, als Ik wil, hebben we minder tranen om te huilen.
Kijk naar de kleur van onze handen.
En de hand valt terug op de borst bevriest
Sommige wolken te laag, komen en gaan, wie zal het weten
Dat het leven hier ergens stopt in barbaarsheid?
En de hand gesloten op een papieren doek
De enveloppe van een brief die was gekleed als misschien
Toen ze ergens in barbaarsheid tegen hem had geschreeuwd
Als je wilt, als Ik wil, hebben we minder tranen om te huilen.
Kijk naar de kleur van onze handen.
Als je wilt, als Ik wil, hebben we minder tranen om te huilen.
Tu este Morain, je Este Morain, maar wat zal de kleur van morgen zijn?