Nicolas Peyrac — Il suffirait songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Il suffirait" van Nicolas Peyrac.
Songteksten
Il suffirait d’une colombe
D’un peu de tendresse oubliée
D’un retard de quelques secondes
Dans le cours de l'éternité
Il suffirait que Dieu le père
Celui qui se fait tant prier
Retombe amoureux de la Terre
Comme Adam devant le pommier
Il suffirait qu’une rivière
Décide un beau jour pour changer
De se promener solitaire
Dans la rivière d'à côté
Il suffirait que tu me dises
Ce serait folie d’essayer
Pour que je fasse la bêtise
De crier à l’Humanité
L’amour pourrait changer le monde
Ne sois jamais désenchanté
Quand l’aigle épouse la colombe
La Terre se remet à tourner
Les hommes pourraient changer le monde
Il ne suffit pas de prier
Quand l’aigle épouse la colombe
C’est que tout peut recommencer
Il suffirait que tu reviennes
Planter le maïs et le blé
Que ta main étreignes la mienne
Comme l’amitié retrouvée
Il suffirait que tu la chantes
Celle qu’on nomme liberté
Pour que peu à peu tu inventes
Les mots qu’on voudrait oublier
Il suffirait d’une colombe
D’un peu de sagesse oubliée
D’un pardon de quelques secondes
D’une blessure refermée
Il suffirait de peu de choses
Bien peu de choses en vérité
Pour que les paupières mi closes
Demain tu m'écoutes chanter
Songtekstvertaling
Het zou genoeg zijn van een duif.
Van een beetje vergeten tederheid
Een vertraging van een paar seconden
In de loop der eeuwigheid
Het zou genoeg zijn dat God de vader
Degene die zoveel gebeden krijgt
Word weer verliefd op de aarde
Zoals Adam voor de appelboom
Het zou genoeg zijn dat een rivier
Beslis een mooie dag om te veranderen
Om alleen te lopen
In de rivier hiernaast.
Je hoeft het alleen maar te zeggen.
Het zou gek zijn om te proberen
Om me dat stomme ding te laten doen.
Om de mensheid uit te roepen
Liefde kan de wereld veranderen
Laat je nooit ontgoochelen.
Als de adelaar met de Duif trouwt
De aarde draait weer
Mannen kunnen de wereld veranderen.
Het is niet genoeg om te bidden.
Als de adelaar met de Duif trouwt
Het is dat alles opnieuw kan beginnen.
Je hoeft alleen maar terug te komen.
Aanplant van maïs en tarwe
Moge jouw hand de mijne omhelzen.
Als vriendschap herontdekt
Zing het gewoon.
The one we call freedom
Dus dat beetje bij beetje verzin je
De woorden die we willen vergeten
Het zou genoeg zijn van een duif.
Een beetje vergeten wijsheid
Een paar seconden pardon.
Uit een gesloten wond.
Weinig dingen zouden volstaan.
Zeer weinig in waarheid
Om de oogleden half gesloten te maken
Morgen hoor je me zingen