Nicolas Peyrac — Comment T'appelles Tu ? songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Comment T'appelles Tu ?" van Nicolas Peyrac.
Songteksten
Elle Ã(c)crase sa cigarette
Et recouche sa poupÃ(c)e n’a plus peur
De ces quelques mots d’amour
Qui me venaient du fond du cÅ"ur
Et la fumÃ(c)e monte en moi
Comme un petit matin
Où le soleil reviendrait
Vous parler d'Ã(c)ternité Elle caresse les fleurs
Amoureuse de la vie elle s’en va Apprivoiser les renards qui dorment seuls
Dans les sous-bois
Et son parfum monte en moi
Comme un vieux souvenir
Qui s’accroche à la mÃ(c)moire
Et l’empêche de vieillir
Mais comment t’appelles-tu?
Je ne me rappelle plus
Entre la tendresse et la mort
Je perds le nord
N’avais-tu pas disparu?
Je ne t’avais pas revue
Je n’avais que mes remords
Pour vivre encore
Elle me recueille des yeux
LÃ, tout au creux de sa main et je pars
Me poser sur son visage
La mort est douce au fond des pleurs
J’irai lui chercher la lune
Pour veiller son sommeil
Et je crois bien que je l’aime
Que c’est bon la vÃ(c)rité Mais comment t’appelles-tu?
Je ne me rappelle plus
Entre la tendresse et la mort
Je perds le nord
N’avais-tu pas disparu?
Je ne t’avais pas revue
Je n’avais que mes remords
Pour vivre encore
Elle Ã(c)crase sa cigarette
Ne se souvient plus très bien qu’il pleuvait
Me caresse le visage, me dit J’ai peur
Quand tu t’en vas
Puis elle parle au soleil
Et fait le sable chaud
Et je crois bien que je l’aime
Mais à quoi servent les mots?
Dis comment t’appelles-tu?
Je ne me rappelle plus
Entre la tendresse et la mort
Je perds le nord
Ne disparais jamais plus
Je crois t’avoir reconnue
Et puis je crois que tu m’aimes
Et moi, je n’aimerai plus
Songtekstvertaling
Ze (c)smeert haar sigaret
En leg haar pop (c) E is niet langer bang
Uit deze paar woorden van liefde
Uit de grond van mijn hart
En de rook stijgt in mij op
Als een kleine ochtend
Waar de zon terug zou komen
Je praat over (C) vaderschap ze streelt de bloemen
Verliefd op het leven zal ze de Vossen temmen die alleen slapen.
In de ondergroei
En de geur ervan stijgt in mij op.
Als een oude herinnering
Wie klampt zich vast aan de moire
En veroudering voorkomen
Maar hoe heet je?
Ik weet het niet meer.
Tussen tederheid en dood
Ik verlies het noorden.
Ben je niet verdwenen?
Ik heb je niet meer gezien.
Ik had alleen mijn wroeging.
Om weer te leven
Ze verzamelt mijn ogen
Daar, allemaal in de holte van zijn hand en ik ga
Leg me op haar gezicht.
De dood is zoet in de diepten van tranen
Ik ga de maan voor hem halen.
Om zijn slaap te zien.
En ik denk dat ik van hem hou.
Hoe heet je?
Ik weet het niet meer.
Tussen tederheid en dood
Ik verlies het noorden.
Ben je niet verdwenen?
Ik heb je niet meer gezien.
Ik had alleen mijn wroeging.
Om weer te leven
Ze (c)smeert haar sigaret
Ik herinner me niet goed dat het regende.
Streelt mijn gezicht, zegt me dat ik bang ben.
Wanneer u vertrekt
Dan praat ze met de zon.
En wij hebben heet zand geschapen.
En ik denk dat ik van hem hou.
Maar waar zijn de woorden voor?
Hoe heet je?
Ik weet het niet meer.
Tussen tederheid en dood
Ik verlies het noorden.
Verdwijn nooit meer.
Ik denk dat ik je herkende.
En dan denk ik dat je van me houdt.
En Ik zal er niet meer van houden.