Nicolas Jaar — Marquises songtekst en vertaling

De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Marquises" van Nicolas Jaar.

Songteksten

Ils parlent de la mort comme tu parles d´un fruit
Ils regardent la mer comme tu regardes un puits
Les femmes sont lascives au soleil redouté
Et s´il n´y a pas d´hiver, cela n´est pas l´été
La pluie est traversière, elle bat de grain en grain
Quelques vieux chevaux blancs qui fredonnent Gauguin
Et par manque de brise, le temps s´immobilise
Aux Marquises
Du soir, montent des feux et des points de silence
Qui vont s´élargissant, et la lune s´avance
Et la mer se déchire, infiniment brisée
Par des rochers qui prirent des prénoms affolés
Et puis, plus loin, des chiens, des chants de repentance
Et quelques pas de deux et quelques pas de danse
Et la nuit est soumise et l´alizé se brise
Aux Marquises
Le rire est dans le cœur, le mot dans le regard
Le cœur est voyageur, l´avenir est au hasard
Et passent des cocotiers qui écrivent des chants d´amour
Que les sœurs d´alentour ignorent d´ignorer
Les pirogues s´en vont, les pirogues s´en viennent
Et mes souvenirs deviennent ce que les vieux en font
Veux-tu que je te dise: gémir n´est pas de mise
Aux Marquises

Songtekstvertaling

Ze spreken over de dood terwijl je over fruit spreekt.
Ze kijken naar de zee alsof je naar een put kijkt.
Vrouwen zijn jaloers in de gevreesde zon.
En als het niet winter is, is het niet
De regen Is kruis, het klopt van graan tot graan
Een paar oude witte paarden die Gauguin neuriën.
En bij gebrek aan wind, tijd simmobiliseert
Op De Markies.
'S avonds rijzen er branden op en plaatsen van stilte.
Die gaan selargant, en de maan savance
En de tranen van de zee, eindeloos gebroken
Door stenen die Namen Namen Namen Namen gek
En dan, verder, honden, liederen van berouw
En een paar stappen van twee en een paar stappen van dans
En de nacht wordt ingetogen en met open ogen.
Op De Markies.
Gelach is in het hart, het woord in de ogen
Het hart is een reiziger, de wind is willekeurig
En kokosnootbomen passeren die liefdesliedjes schrijven
Dat de dalentour zusters negeren
Sen dinghies go, Sen dinghies come
En mijn herinneringen worden wat oude mensen ermee doen.
Wil je dat ik je vertel dat kreunen geen weddenschap is?
Op De Markies.