Niccolò Agliardi — L'ultimo giorno d'inverno songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "L'ultimo giorno d'inverno" van Niccolò Agliardi.
Songteksten
L’ultimo giorno d’inverno non sarò qui
dove sono ora perchè non farà così freddo fuori
come fa adesso e non sarò da solo a casa ad aspettare
che passi l’inverno.
Io non lo so se sarò con te
è più probabile che anche tu sia altrove e se ci sarà qualcosa
che mi infastidirà, perchè mi conosco e ci sarà…
è che tu non ti sarai nemmeno accorta dei viali di Milano che saranno diventati
rosa
e bianchi ai lati, perchè ancora ci si ostina a credere
che Milano è una città dove mancano i colori ma io ti assicuro che l’ultimo giorno d’inverno, i bastioni,
per chi si potrà permettere il lusso di guardare non solo avanti ma anche di fianco saranno uno spettacolo di pura e concreta
bellezza. Chissà se ti ricorderai anche tu di alzare lo sguardo
l’ultimo giorno di inverno perchè gli alberi in fiore
della salita a Porta Venezia bisognerebbe che tutti
almeno una volta ci si fermasse ad osservarli.
Io avrò le mie nuove canzoni pronte per non essere più
soltanto nostre e so che con un po' di imbarazzo di qualcuna
ancora rivendicherai la storia e l’inizio delle altre
non ti curerai più e tu finirai sulle riviste colorate
ed io farò brutta figura con il mio vicino di posto poco
dopo il decollo in aereo perchè per sapere qualcosa di te avrò sbirciato le pagine dei suoi giornali
di me penserà soltanto che sono un cafone e non che
ho aspettato che finisse l’inverno però davvero poi basta,
me lo prometto saranno passati così tanti giorni che
dal momento in cui ti sto scrivendo che aver bisogno di parlare ancora di te,
senza parlare con te sarà solo una
stucchevole deriva criminale ed io forse se sarò bravo,
se riuscirò a ricordare a me stesso che
non necessariamente saremo meglio o peggio di quel che
siamo oggi mi fermerò prima di quello strazio
che ancora mi sfonda il cuore.
Ho capito che ci portiamo dentro chi non siamo riusciti
ad avere accanto ma questo non potrà essere più motivo
per sentire sempre lo stesso giro infinito di parole
sempre lo stesso giro infinito
Non avremo colpe nè io nè te, l’ultimo
giorno d’inverno
Sai che avrò imparato a vestirmi meglio,
ma quello un po' lo faccio già da ora se posso avere
un’attenuante è che a me i maglioni pesanti non stanno molto bene.
L’ultimo giorno d’inverno avrò una giacca
leggera ed elegante per le scarpe vediamo
prenderò dimestichezza con le mie nuove occasioni
e anche con nuove posizioni sulla chitarra
mi serviranno a gettare al mondo le mie parole
quelle che non suoneranno più così inopportune
e a non cominciare e a non finire tutto nello stesso
modo tutto nello stesso modo tutto nello stesso modo.
L’ultimo giorno d’inverno…
(Grazie a Daniela per questo testo)
Songtekstvertaling
De laatste dag van de winter zal ik hier niet zijn.
waar ben ik nu? waarom is het buiten niet zo koud?
hoe gaat het nu en Ik zal niet alleen thuis zijn om te wachten.
breng de winter door.
Ik weet niet of ik bij je ben.
het is waarschijnlijker dat u ook elders bent en als er iets is
dat zal me irriteren, want ik ken mezelf en er zal zijn…
is dat je misschien niet eens de wegen van Milaan hebt opgemerkt die zullen zijn geworden
roze
en wit aan de zijkanten, omdat je er nog steeds op staat om te geloven
dat Milaan een stad is waar kleuren ontbreken maar ik verzeker u dat de laatste dag van de winter, de bastions,
voor degenen die zich de luxe kunnen veroorloven om niet alleen vooruit te kijken, maar ook zij aan zij zal een spektakel zijn van puur en concreet
schoonheid. Ik vraag me af of je er ook aan denkt om op te kijken.
de laatste winterdag waarom de bomen in bloei staan
van de beklimming naar Porta Venezia zou het noodzakelijk zijn dat alle
tenminste een keer stopten we om ze te observeren.
Ik zal mijn nieuwe nummers klaar hebben om weg te zijn.
alleen de onze En Ik weten met een beetje schaamte van sommige
je zult nog steeds de geschiedenis en het begin van de anderen claimen.
je zult nooit beter worden en je zult eindigen in de gekleurde tijdschriften
en Ik zal er slecht uitzien met mijn kleine huis buurman
na het opstijgen met het vliegtuig want om iets over jou te weten heb ik de pagina ' s van zijn kranten bekeken.
hij zal denken dat ik een eikel ben en niet dat.
Ik wachtte op het einde van de winter maar echt dan genoeg,
Ik beloof je dat het zoveel dagen zal zijn dat
vanaf het moment dat ik je schrijf moet ik weer over je praten.,
zonder met jou te praten zal het er maar één zijn.
Smerige criminele drift en ik misschien als ik goed ben,
als ik mezelf eraan kan herinneren dat
we zullen niet per se beter of slechter zijn dan wat
we zijn vandaag Ik zal stoppen voor dat hartverscheurende
laat het nog steeds mijn hart breken.
Ik begrijp dat we degenen die niet geslaagd zijn
om de volgende maar dit kan niet meer reden
om altijd dezelfde eindeloze ronde woorden te horen
altijd dezelfde oneindige wending
We zullen geen schuld hebben, noch ik, noch jij, de laatste
winterdag
Je weet dat ik geleerd heb me beter te kleden.,
maar ik doe dat een beetje nu als ik kan
een verzachtende factor is dat Voor mij de zware truien niet erg goed.
Op de laatste winterdag heb ik een jas.
licht en elegant voor schoenen.
Ik zal vertrouwd raken met mijn nieuwe kansen
en ook met nieuwe posities op de gitaar
Ik moet mijn woorden in de wereld gooien.
degenen die niet meer zo ongelegen komen.
en niet om te beginnen en niet om alles in hetzelfde te eindigen
allemaal op dezelfde manier.
De laatste dag van de winter…
(Dank aan Daniela voor deze tekst)