New Trolls — Poster songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Poster" van New Trolls.
Songteksten
Seduto con le mani in mano
Sopra una panchina fredda del metrò
Sei lì che aspetti quello delle sette e trenta
Chiuso dentro al tuo paltò
Un tizio legge attento le istruzioni
Su un distributore del caffè
Ed un bambino che si tuffa dentro ad un bignè
E l’orologio contro il muro
Segna l’una e dieci da due anni in qua
Il nome di questa stazione
Mezzo cancellato dall’umidità
Un poster che qualcuno ha già scarabocchiato
Dice vieni in Tunisia
C'è un mare di velluto ed una palma
E tu che sogni di fuggire via
E andare lontano lontano
E andare lontano lontano
E da una radiolina accesa
Arriva le note di un’orchestra jazz
Un vecchio con gli occhiali spessi
Un dito cerca la risoluzione a un quiz
Due donne stan parlando con le braccia
Piene di sacchetti dell’upim
Ed un giornale aperto
Sulla pagina dei film
E sui binari quanta vita che è passata
E quanta ne passerà
Quei due ragazzi stretti stretti
Che si fan promesse per l’eternità
Un uomo si lamenta ad alta voce
Del governo e della polizia
E tu che intanto sogni ancora
Sogni sempre sogni di fuggire via
E andare lontano lontano
E andare lontano lontano
Sei lì che apetti quello delle sette e trenta
Chiuso dentro al tuo paltò
Sopra una panchina fredda del metrò
Songtekstvertaling
Zittend met de hand
Over een koude Metrobank
Je wacht daar op de half acht.
Opgesloten in je jas
Een man leest de instructies zorgvuldig.
Op een koffiezetapparaat
En een baby die in een cupcake doopt
En de klok tegen de muur
Hij scoort nu al twee jaar één en tien.
De naam van dit station
Medium gewist door vocht
Een poster die iemand al heeft gekrabbeld
Er staat dat je naar Tunesië moet komen.
Er is een zee van fluweel en een palmboom
En je droomt ervan om weg te lopen.
En ver gaan
En ver gaan
En van een kleine radio aan
Hier komen de noten van een jazzorkest
Een oude man met een dikke bril
Een vinger zoekt resolutie naar een quiz
Twee vrouwen die met hun armen praten
Vol met upim zakken
En een open krant.
Op de filmpagina
En op het spoor hoeveel leven er voorbij is gegaan
En hoeveel gaat er voorbij
Die twee strakke jongens.
Dat beloof je voor eeuwig.
Een man zeurt luid
Overheid en politie
En je droomt nog steeds
Altijd dromen van weglopen
En ver gaan
En ver gaan
Je bent er om de een van zeven en dertig te zijn.
Opgesloten in je jas
Over een koude Metrobank