Neuroactive — Defeated songtekst en vertaling

De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Defeated" van Neuroactive.

Songteksten

In numb oppressive sleep these creatures roam the earth
To a mental isolation we are cursed at the birth
I looked inside myself to find out how I feel
There was nothing much to see, defeated hopes and dreams
Sometimes I sense a soft caressing touch trying to heal
But my soul’s not a soul at all anymore
Too lame to feel
We live inside the concrete walls and hide behind restrictions
Sometimes we see the distant sun and dream of affections
Don’t try to touch me
I’ve got no time to care
Don’t speak, don’t make an intrusion, I might get scared
Connections are forbidden, strangers are the freaks
So wear the shades and look deranged to avoid a human feel
Sometimes I sense a soft caressing touch trying to heal
But my heart’s not a heart anymore Too tame to beat
We live inside the concrete walls and hide behind restrictions
Sometimes we see the distant sun and dream of affections
We hide behind the cold stone walls sealing the life outside
Sometimes we see the sun
Sometimes we see the sun
We live inside the concrete walls
And hide behind restrictions
Sometimes we see the distant sun
But never really feel the warmth inside

Songtekstvertaling

In verdoofde onderdrukkende slaap zwerven deze wezens over de aarde.
In een mentale isolatie zijn we vervloekt bij de geboorte.
Ik keek in mezelf om uit te vinden hoe ik me voel.
Er was niet veel te zien, verslagen hoop en dromen
Soms voel ik een zachte streling die probeert te genezen.
Maar mijn ziel is helemaal geen ziel meer
Te saai om te voelen
We leven binnen de betonnen muren en verstoppen ons achter beperkingen.
Soms zien we de verre zon en dromen van genegenheid.
Raak me niet aan.
Ik heb geen tijd om me zorgen te maken.
Niet praten, niet storen, misschien word ik bang.
Connecties zijn verboden, vreemden zijn de freaks.
Dus draag de zonnebril en kijk gestoord om een menselijk gevoel te vermijden
Soms voel ik een zachte streling die probeert te genezen.
Maar mijn hart is geen hart meer te tam om te kloppen
We leven binnen de betonnen muren en verstoppen ons achter beperkingen.
Soms zien we de verre zon en dromen van genegenheid.
We verschuilen ons achter de koude stenen muren die het leven buiten verzegelen.
Soms zien we de zon
Soms zien we de zon
We wonen in de betonnen muren.
En zich verbergen achter beperkingen.
Soms zien we de verre zon
Maar nooit echt de warmte van binnen voelen