Neuraxis — Shatter The Wisdom songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Shatter The Wisdom" van Neuraxis.
Songteksten
A terrible racket makes me suffer, like a fanfare
Marching throughout my head, booming so loud my soul has become deaf…
Nevertheless, reality stands firm, but a very strange conceptual world
Occurs inside this mad, distorted ode
Behind my eyes, comes the ludicrous crowd, full of movie makers' imagery
So forth i am, so forth i dream
Frenzied and rushed unceasingly
Drawn by the wizard’s patterns
My mind is no longer my own
Above those hard-packed illusions, bright with pictures, that shall kill the
wise’s vigour
Is spoiled a great generation
Mankind has lost its mind, and therewith the arable ground, the vast field,
the great
Which the scholars own
Cursed species — humans
Can you imagine?
What shall save you, once the intelligence
Will become speechless?
Locked into silence?
When you will remain a fabric’s device
Old majesty, deprived from her kingdom, her memory will never carry on
There goes the orb of a system
Ones, adorn with a sad eden, and others tried to make it perfect
Songtekstvertaling
Een vreselijke herrie doet me lijden, als een fanfare.
Marcherend door mijn hoofd, bloeiend zo hard mijn ziel is doof geworden…
Toch blijft de werkelijkheid standvastig, maar een zeer vreemde conceptuele wereld
Komt voor in deze gekke, vervormde ode.
Achter mijn ogen, komt de belachelijke menigte, vol met film makers' beelden
Zo voort ben ik, zo voort droom ik
Uitzinnig en onophoudelijk gehaast
Getekend door de patronen van de tovenaar
Mijn geest is niet langer mijn eigen
Boven die harde illusies, helder met foto ' s, die de
Wise ' s kracht
Is verwend een grote generatie
De mensheid is gek geworden, en daarmee de akker, het uitgestrekte veld,
leuk
Die de geleerden bezitten.
Vervloekte soorten-mensen
Kun je je dat voorstellen?
Wat zal je redden, zodra de intelligentie
Zal sprakeloos worden?
Opgesloten in stilte?
Wanneer je het apparaat van een stof blijft
Oude Majesteit, beroofd van haar koninkrijk, zal haar herinnering Nooit doorgaan.
Daar gaat de bol van een systeem.
Sommigen, versierd met een triest eden, en anderen probeerden het perfect te maken.