Nessbeal — Légende d'hiver songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Légende d'hiver" van Nessbeal.
Songteksten
Légende d’hiver c’est moi, une icône pour les âmes grises
C’est la crise, attend qu’la pluie tombe derrière la vitre
Les journées passent vite, pour les âmes tristes
Menottés à l’automne, le brouillard s’invite dans nos vies
Pour s’réchauffer, ça boit des litres
Les gens qui dorment dehors savent que le froid n’est pas un pitre
«La planète est petite» tu t’dis quand t’es seul
Rien à faire le dimanche, heureusement qu’y a la console
La camisole en banlieue, c’est tous les jours dimanche
Dans la cour d'école, la neige tombe, j’attends ma revanche
L'été est parti il a fait fondre mon avance
Déficitaire à la SACEM, un joint d’seum j'écris ma souffrance
La vodka pour faire monter les degrés
Camouflé dans une parka vers le soleil j’rêve d'émigrer
Les feuilles tombent des arbres comme les miens
Ceux qui restent dehors, se comptent sur les doigts d’une main
Même à bout de souffle les larmes restent froides
Triste comme la pluie, qui tombe et coule sur le fil de la vie
Même si au bout du jour il n’y a que la nuit et ses jeux interdits
Qui volent et courent comme la poudre qu’on se jette aux yeux
La légende d’hiver s'écrit au parpaing
Les huissiers c’est le Père Noël, ils t’prennent tout, même ton sapin
Pour certains les fêtes sont cruelles, ils bouffent un festin
Au charbon en silence, dans les ruelles le matin
Célibataire, l’bonhomme de neige te roule un patin
J’ai raté l’entretien, je m’inquiète pas, l’avenir m’appartient
La brume d’ahya jusqu'à Porte de Pantin
Rhoya chante mon déclin, on s’bat pour tout ce qu’on obtient
C’est l’Alaska, mon cœur n’arrive plus à faire «boum boum»
Ma Doudoune? Un gilet pare-balle, la saison tourne en boucle
J’suis rarement là, chérie j’comprends pourquoi tu boudes
J’assume mes bourdes, arrêtes de croire qu’j’en ai rien à foutre !
Mc, prépares-toi, j’arrive sur toi comme la foudre
Pour toujours la poisse au cul, si la poudre tu la fourgues
Les feuilles tombent des arbres comme les miens
Ceux qui restent dehors, se comptent sur les doigts d’une main
Même à bout de souffle les larmes restent froides
Triste comme la pluie, qui tombe et coule sur le fil de la vie
Même si au bout du jour il n’y a que la nuit et ses jeux interdits
Qui volent et courent comme la poudre qu’on se jette aux yeux
Mirage ! Légende d’hiver, un chameau marche en Sibérie
Sur la banquise, les roses poussent pas à Fleury
Une perquise, la vie te balafre comme Ribéry
On se ballade la nuit, en taxi je fais le tour de Paris
Un spliff mon safari, c’est quoi le tarif?
Ça vient du Rif, Maroc sticky sur le Périph'
Légende d’hiver ils comprennent pas nos hiéroglyphes
Si Picasso peint mon barrio c’est rouge sang émotif
Et pas d’un rose naïf
C’est de la poudreuse ma prose
Je suis sans espoir comme une manif
Stratège ivre, y a du givre dans le cortège
Légende d’hiver n’a jamais fait de solfège
Que Dieu me protège de la folie, trop de gamberges
Interminables sont les journées quand tu montes dans le manège
Les feuilles tombent des arbres comme les miens
Ceux qui restent dehors se comptent sur les doigts d’une main
Même à bout de souffle les larmes restent froides
Triste comme la pluie, qui tombe et coule sur le fil de la vie
Même si au bout du jour il n’y a que la nuit et ses jeux interdits
Qui volent et courent comme la poudre qu’on se jette aux yeux
Songtekstvertaling
Winter legende ik ben het, een icoon voor grijze zielen
Het is de crisis, wachtend tot de regen achter het raam valt.
Dagen gaan snel voorbij, voor droevige zielen
Geboeid in de herfst, de mist wenkt in ons leven
Om op te warmen, drinkt het liters
Mensen die buiten slapen weten dat de kou geen pitre is.
"De planeet is klein" je denkt als je alleen bent
Niets te doen op zondag, gelukkig is er de console
De camisole in de buitenwijken is elke dag zondag
Op het schoolplein, de sneeuw valt, Ik wacht op mijn wraak.
De zomer is voorbij. mijn lood is gesmolten.
Tekort op SACEM, een joint van seum ik schrijf mijn lijden
Wodka om de graden te verhogen
Gecamoufleerd in een parka naar de zon Ik droom van emigreren
Bladeren vallen uit bomen zoals de mijne
Degenen die buiten blijven, vertrouwen op de vingers van één hand
Zelfs bij ademloos blijven de tranen koud.
Zo triest als regen, vallend en stromend op de draad van het leven
Ook al is er aan het eind van de dag slechts de nacht en zijn verboden spel
Die vliegen en rennen als het poeder dat je in je ogen gooit
De winterlegende is geschreven in parpaing
De deurwaarders zijn de Kerstman, ze nemen alles van je af, zelfs je boom.
Voor sommigen zijn de feestdagen wreed, ze eten een feest
Kolen in stilte, in de steegjes in de ochtend
Single, snowman rolt je een skate
Ik heb het interview gemist, Ik maak me geen zorgen, de toekomst is van mij.
De mist van ahya naar Pantin Gate
Rhoya zingt mijn afgang, we vechten voor alles wat we krijgen
Het is Alaska, mijn hart kan niet gaan " boom boom»
Mijn Jasje? Een kogelvrij vest, het seizoen draait in een lus
Ik ben hier zelden, schat. Ik begrijp waarom je mokt.
Ik neem het op tegen mijn Humps, stop met denken dat het me geen reet kan schelen !
Mc, maak je klaar, ik kom op je af als bliksem
Forever the lump in the ass, if the powder you duw
Bladeren vallen uit bomen zoals de mijne
Degenen die buiten blijven, vertrouwen op de vingers van één hand
Zelfs bij ademloos blijven de tranen koud.
Zo triest als regen, vallend en stromend op de draad van het leven
Ook al is er aan het eind van de dag slechts de nacht en zijn verboden spel
Die vliegen en rennen als het poeder dat je in je ogen gooit
Mirage ! Winter legende, een kameel wandelt in Siberië
Op het ijs groeien rozen niet in Fleury.
Een zoektocht, het leven veegt je als Ribery
We lopen ' s nachts, met de taxi Ik ga rond Parijs
Wat is het tarief?
Het komt van de Rif, sticky Marokko op de Periph'
Winter legende ze begrijpen onze hiërogliefen niet
Als Picasso mijn wijk schildert, is het emotioneel bloedrood.
En geen naïeve roze.
Het is powdery mijn proza
Ik ben hopeloos als een manif
Dronken strateeg, er is vorst in de processie.
De winterlegende heeft Solfeggio nog nooit gedaan.
Moge God me beschermen tegen waanzin, te veel hooligans.
Eindeloos zijn de dagen dat je in de draaimolen rijdt
Bladeren vallen uit bomen zoals de mijne
Degenen die buiten blijven vertrouwen op de vingers van één hand
Zelfs bij ademloos blijven de tranen koud.
Zo triest als regen, vallend en stromend op de draad van het leven
Ook al is er aan het eind van de dag slechts de nacht en zijn verboden spel
Die vliegen en rennen als het poeder dat je in je ogen gooit