Nessbeal — Les anges aux visages sales songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Les anges aux visages sales" van Nessbeal.
Songteksten
Tellement proche du sol qu’on croit qu’ils sont le diable
Tellement loin du ciel, les anges aux visages sales
Coupable pour l'éternité, pauvre à perpétuité
Les anges aux visages sales
Quand on va au bled ils nous appellent immigrés
Quand tu reviens tu plaides
L'État il veut t'étrangler
Le sablier se vide tout me donne envie dégueuler en face de toi
Les impôts un huissier va s’pavaner
Étrillé j’compte plus les spliffs mégots dans l’cendrier
Vivant ils veulent t’enterrer quand tu veux t’insérer
Incinérés nos rêves khoya arrète d’espérer
Le seul joint qu’ils t’laissent ferme ta gueule paie l’air qu’tu dois respirer
Désemparés sont nos pères ils savent c’qu’on fait
Plus la peine de s’cacher pour pleurer faut qu’j’sois bourré
Ecoeuré jeune mais déjà essouflé, lacéré esprit torturé dormir sans rêver
Daronne accablée circonstances aggravées
Génération endiablée proche du caniveau l’cerveau entravé
Zones, zones sinistrées j’kiffais ma jeunesse pas la pauvreté
A peine sorti d’la maternité t’assume une paternité
C’est, c’est ça la fabrication d’la violence
Une boule de neige qui déboule la pente au tribunal d’grandes instances
Ma, ma tribu sur la potence
L’opinion publique dans les tribunes, nouveautés dans les urnes,
des grosses burnes
Natif de la grande cité brutale et pieuse, moitié bon moitié mauvais
Toujours la tête dans la monnaie, on prend c’que l’monde refuse de donner
Des visages sales aux yeux pourprés, une face ombre une face lumineuse
Sourires d’la colère sur les lèvres, le reflet d’une vie tumultueuse
Le quotidien refroidit, en voyant c’que les gens peuvent devenir
On embrasse la douleur des yeux, la comprend, mais ne peut la ressentir
On parle du bon temps comme les anciens, se raconte des vieux souvenirs
Se motive à trouver des moyens de vivre, y a trop d’façons de mourir
Nul part où aller, rien à faire, routine toute la putain d’semaine
L’avenir s’résume au lendemain on brûle au soleil, rêve sans sommeil
On vit dans une vie malade où seule la victoire est jolie
L’harmonie a mis les voiles, tout le monde rie aux nez de la police
La rue, notre premier amour n’est plus qu’un grand nid de misères
Entre bien et mal un frère choisit l’ombre et l’autre la lumière
Trop de gens font dans l’arme ou font deux versants chaque jour de nouveaux
pleurs
Dur de faire fondre le givre qui s’dépose sur les coeurs
Trop de folies dans tous les sens, trop d’situations fragiles
Dans mon coin tout a changé en mal, trop d’heureuses issues, trop de fins
tragiques
On est pas des monstres malgré c’que ces putins de croquemorts s’imaginent
On veut s’fabriquer du bien être sans être broyé par la machine
Qui ne consomme pas n’existe pas partout sur l’territoire
Besoin de rien pour être bien c’tait quand on avait la couleur trottoir
Convaincu qu’la vie au quartier vaut la peine d'être vécue
Musique obscure pour public éclairé qu’on tue dans l’véhicule
Songtekstvertaling
Zo dicht bij de grond dat men gelooft dat ze de duivel zijn
Zo ver van de hemel, engelen met vieze gezichten
Schuldig voor de eeuwigheid, arm voor de eeuwigheid
Engelen met vieze gezichten
Als we naar bled gaan, noemen ze ons immigranten.
Als je terugkomt, pleit je.
De staat die hij je wil wurgen
De zandloper maakt alles leeg waardoor ik walg waar jij bij bent.
Belastingen een deurwaarder zal paraderen
Geknepen. ik tel nog meer peuken in de asbak.
Ze willen je levend begraven als je erbij wilt horen.
Onze dromen gecremeerd khoya stopt met hopen
Het enige zegel dat ze je laten dichtdoen betaalt voor de lucht die je nodig hebt om te ademen.
Ze weten niet wat we doen.
Hoe meer moeite om te verbergen om te huilen Ik moet dronken zijn
Echode jong maar al ademloos, verscheurde gekwelde geest slaap zonder te dromen
Daronne belastte zware omstandigheden.
Duivelse generatie in de goot.
Gebieden, rampgebieden ik hield van mijn jeugd niet van armoede
Nauwelijks buiten het moederschap veronderstelt vaderschap
Dit is het maken van geweld.
Een sneeuwbal die de helling afdaalt aan het Hof van grote instanties
Mijn stam aan de galg.
Publieke opinie in de tribunes, nieuws in de peilingen,
vet verbrandt
Inheems in de grote stad bruut en vroom, half Goed Slecht
We nemen altijd wat de wereld weigert te geven.
Vuile gezichten met paarse ogen, een schaduw een helder gezicht
Glimlach van woede op de lippen, de weerspiegeling van een tumultueus leven
De dagelijkse afkoeling, zien wat mensen kunnen worden
Men omarmt de pijn van de ogen, begrijpt het, maar kan het niet voelen
We praten over de goede tijden zoals de Oude, we praten over oude herinneringen.
Motiveert zichzelf om manieren te vinden om te leven, er zijn te veel manieren om te sterven
Nergens heen, niets te doen, de hele week routine.
De toekomst komt neer op de volgende dag branden we in de zon, dromen zonder slaap
We leven in een ziek leven waar alleen de overwinning mooi is
Harmony is vertrokken, iedereen lacht om de neuzen van de politie.
De straat, onze eerste liefde is gewoon een groot nest van ellende.
Tussen goed en kwaad kiest de ene Broeder de schaduw en de andere het licht
Te veel mensen maken het wapen of maken elke dag twee kanten Nieuw
geween
Moeilijk om de vorst te smelten die op de harten rust
Te veel dwaasheid op elke manier, te veel kwetsbare situaties
In mijn hoek is alles veranderd in slechte, te veel gelukkige uitkomsten, te veel doelen
tragisch
We zijn geen monsters, ondanks wat deze kleine croquemorts zich voorstellen.
We willen onszelf beter maken zonder door de machine gemalen te worden.
Wie niet consumeert bestaat niet overal in het gebied
We hebben niets nodig om goed te zijn het was toen we de kleur stoep hadden
Overtuigd dat het leven in de buurt de moeite waard is om te leven
Obscure muziek voor een verlicht publiek dat wordt gedood in het voertuig