Nerve — Lápis de Cera songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Lápis de Cera" van Nerve.
Songteksten
O destino é cínico!
Acabei de ver o meu abrigo ser atingido por um relâmpago, pela segunda vez num
mês, no mesmo sítio
É difícil… Já é um processo mecanizado
Ponho o primeiro alicerce e passo para piloto automático
Já esqueci sentimentos tipo amor, ciúme e carinho
Não me pareceram muito úteis nesta ilha deserta sozinho
Depois dos comprimidos, do álcool e das seringas
Percebi que eu sou a minha própria má companhia!
Estes lápis de cera devem ter algum problema
Porque a cidade ainda é cinzenta e ainda não vi borboletas
Só cores neutras! A noite soprou a vida da minha paleta
Mas lágrimas são incolores, pintar com elas, não vale a pena
Nunca pensei escavar um túnel numa fuga ao sofrimento
Tinha medo de partir uma unha com o movimento
Agora olha para mim, com roturas nos ligamentos
Com sede, sangue nos dedos, sem unhas, a escavar no cimento!
E vou escavar esse túnel!
Quando podia simplesmente pintar uma porta na parede, para nos tirar desta cela
Mas quando voltar à cidadela
Não quero que ela me chame artista plástico, mas artista de ferro!
Já não consigo pintar por cima do problema
Era uma folha em branco antes destes lápis de cera
Respirava policromia. Lágrimas são aguarela
Disfarçava imperfeições na tela com lápis de cera
Já não consigo pintar por cima do problema
Sou uma folha cinzenta depois destes lápis de cera
Agora a natureza é morta, a minha cidade é deserta
Lápis de cera. Lápis de cera…
Uma imagem vale mais que mil palavras? Boa piada
Só que eu sou cego e começo a já não achar graça
Então parem de me dizer: «Abre os olhos para perceber!»
Pelos vistos, tenho um ponto de vista diferente, estás a ver?
De olhos fechados, pego nuns lápis de cera gastos
Pinto um arco-íris, deito-me à sombra desta árvore
Com uma espiga nos lábios, chapéu tombado para a frente…
Não sei o que seria de mim sem breves momentos como este
Tenho mil sonhos guardados. Mil vão-se manter escondidos
Por isso, lanço ao oceano todos estes sonhos perdidos
Dentro de uma garrafa e com um bilhete de boa sorte
Para quem os encontrar e tentar concretizar — Desisto!
Admito, sou só um o jardineiro sem amor à terra
Rego umas duas vezes e deixo o resto com a Primavera
Admito, sou só um romântico não assumido
Digo umas duas palavras e deixo o resto com o nervosismo
Já não consigo pintar por cima do problema
Era uma folha em branco antes destes lápis de cera
Respirava policromia. Lágrimas são aguarela
Disfarçava imperfeições na tela com lápis de cera
Já não consigo pintar por cima do problema
Sou uma folha cinzenta depois destes lápis de cera
Agora a natureza é morta, a minha cidade é deserta
Lápis de cera. Lápis de cera…
Uma imagem vale mais que mil palavras?
Eu trocava mil imagens por uma palavra de confiança da tua parte!
Nunca quis ver-me abraçado a esta almofada
À procura do doce aroma que antes sentia quando acordava
Ainda pergunto: Como pudeste incendiar tudo?
Não era grande e quente, mas construímos aquela casa juntos!
Soltar insultos é fácil como fazer as malas
Difícil é desculpar e resolver problemas com calma
Tu não estás impressionada e eu não tenho um propósito?!
Estou montado numa estrela cadente, a tentar caçar um unicórnio!
Como te atreves em falar em espírito de sacrifício?
Eu tinha tanto espírito de sacrifício que sacrifiquei o meu espírito!
Eu estilhaço a minha vida com estas declarações ridículas
Mas vivo em câmara lenta para contemplar as partículas
Não sou uma folha em branco — Nem cinzenta!
Eu sou uma tela repleta de rabiscos e padrões sobrepostos a lápis de cera!
Songtekstvertaling
Het lot is cynisch.
Ik zag mijn schuilkelder voor de tweede keer in een
maand, op dezelfde plaats
Het is moeilijk ... het is al een gemechaniseerd proces
Ik leg de eerste fundering en stap in de automatische piloot.
Ik ben gevoelens als liefde, jaloezie en genegenheid vergeten.
Ik vond ze niet erg nuttig op dit verlaten eiland alleen.
Na tabletten, alcohol en spuiten
Ik realiseerde me dat ik mijn eigen slechte bedrijf ben!
Deze waskrijt moet een probleem hebben.
Want de stad is nog steeds grijs en ik heb nog geen vlinders gezien
Alleen neutrale kleuren. De nacht blies het leven uit Mijn palet
Maar tranen zijn kleurloos, verf met hen, niet de moeite waard
Ik had nooit gedacht dat ik een tunnel zou graven in een ontsnapping aan lijden.
Was bang om een spijker te breken met de beweging
Kijk me aan, met scheuren in de ligamenten.
Dorstig, bloed aan zijn vingers, geen nagels, graven in het cement!
En ik ga die tunnel graven!
Toen ik een deur op de muur kon schilderen om ons uit deze cel te krijgen.
Maar als ik terugga naar de Citadel
Ik wil niet dat ze me een plastic kunstenaar noemt, maar een ijzeren kunstenaar!
Ik kan het probleem niet meer oplossen.
Het was een blanco blad voor deze kleurpotloden.
Hij ademde polychromie in. Tranen zijn aquarel
Verkapte onvolkomenheden op het scherm met kleurpotloden
Ik kan het probleem niet meer oplossen.
Ik ben een grijs blad na deze kleurpotloden
Nu de natuur dood is, is mijn stad verlaten.
Krijt. Waspotloden…
Is een foto duizend woorden waard? Goede grap
Het is gewoon dat ik blind ben en ik begin geen plezier meer te vinden.
Dus stop met me te vertellen, " open je ogen om te zien!»
Blijkbaar heb ik een ander standpunt, Weet je?
Met mijn ogen dicht, pik ik wat versleten waskrijt op.
Ik schilder een regenboog, ik lig in de schaduw van deze boom
Met een pin op de lippen, hoed tuimelde naar voren…
Ik weet niet wat er van mij zou zijn zonder korte momenten als deze.
Ik heb duizend dromen gered. Duizend zal verborgen blijven.
Dus ik gooi al die verloren dromen in de oceaan
In een fles en met een ticket van geluk
Voor degenen die ze vinden en proberen te realiseren — Ik geef het op!
Ik geef toe, Ik ben maar een tuinman zonder liefde voor de aarde.
Ik geef een paar keer water en laat de rest bij de bron.
Ik geef toe, Ik ben gewoon een niet-veronderstelde romanticus.
Ik zeg een paar woorden en laat de rest achter met de nervositeit.
Ik kan het probleem niet meer oplossen.
Het was een blanco blad voor deze kleurpotloden.
Hij ademde polychromie in. Tranen zijn aquarel
Verkapte onvolkomenheden op het scherm met kleurpotloden
Ik kan het probleem niet meer oplossen.
Ik ben een grijs blad na deze kleurpotloden
Nu de natuur dood is, is mijn stad verlaten.
Krijt. Waspotloden…
Is een foto duizend woorden waard?
Ik zou duizend beelden ruilen voor een woord van vertrouwen van jou!
Ik wilde mezelf nooit dit kussen zien omhelzen.
Op zoek naar de zoete geur die ik ooit voelde toen ik wakker werd
Ik vraag nog steeds, hoe kon je het allemaal in brand steken?
Het was niet groot en heet, maar we bouwden dat huis samen!
Beledigingen laten vallen is net zo makkelijk als inpakken.
Moeilijk is om problemen rustig op te lossen.
Je bent niet onder de indruk en ik heb geen doel?!
Ik rijd op een vallende ster, probeer op een eenhoorn te jagen!
Hoe durf je te spreken in de geest van opoffering?
Ik had zoveel opofferingsgezindheid dat ik mijn geest opofferde.
Ik heb mijn leven vergooid met deze belachelijke uitspraken.
Maar ik leef in slow motion om de deeltjes te overdenken.
Ik ben geen blanco vel, zelfs niet grijs.
Ik ben een doek vol krabbels en patronen die op kleurpotloden worden gelegd!