Negative — In Memoriam songtekst en vertaling

De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "In Memoriam" van Negative.

Songteksten

Like seasons change their face,
Rain like the tears
Winds got your voice
Whispering my name
Landing shadows come around
Telling me the same old story
With certain sound
I’m stuck in a place
Prisoner of this room
Painful memories of me and you
I take colors of longing
And paint you on my wall
Is it too much to ask
For some golden peace
That’s what I expect from you at least
It’s simple and understood
There’s no way out
I wish that I would be dead
Dead like you and I Falling like a butterfly
After one lived day
Hope you will find your peace
Immortal, eternal and real
I know I cannot be dead yet
Just can’t live it again
Too much never enough
We’re stuck in time
Till death leads us away
In a moment that I’m scared of the most
You’re sleeping away
Soon you’ll be lost
Every breath that you take
You’ll be closer to where you belong
I never thought this could be so hard and rough
After all we’ve been through
Can’t get enough of this sweetest trip
You once gave me as a gift
I hope you’re waiting for me somewhere out there
In a place where we can hold each other again
You went first, I’ll come right after you
I’m depressed, I don’t care
I miss you, I hope you can hear me

Songtekstvertaling

Zoals seizoenen hun gezicht veranderen,
Regen als de tranen
Wind kreeg je stem
Mijn naam fluisteren
Landingschaduwen komen om
Mij hetzelfde oude verhaal vertellen
Met een zeker geluid
Ik zit vast op een plek.
Gevangene van deze kamer
Pijnlijke herinneringen aan jou en mij
Ik neem kleuren van verlangen
En je op mijn muur schilderen
Is het te veel gevraagd?
Voor wat gouden vrede
Dat verwacht ik tenminste van jou.
Het is eenvoudig en begrepen.
Er is geen uitweg.
Ik wou dat ik dood was.
Dood zoals jij en ik Vallen als een vlinder
Na één levende dag
Ik hoop dat je rust zult vinden.
Onsterfelijk, eeuwig en echt
Ik weet dat ik nog niet dood kan zijn.
Ik kan het gewoon niet meer leven.
Te veel nooit genoeg
We zitten vast in de tijd.
Tot de dood ons weg leidt
In een moment waar ik het meest bang voor Ben.
Je slaapt weg.
Binnenkort ben je verloren.
Elke adem die je neemt
Je bent dichter bij waar je hoort.
Ik had nooit gedacht dat dit zo moeilijk en ruw kon zijn.
Na alles wat we hebben meegemaakt
Ik kan niet genoeg krijgen van deze liefste reis.
Je hebt me ooit een cadeau gegeven.
Ik hoop dat je ergens op me wacht.
Op een plek waar we elkaar weer kunnen vasthouden.
Jij ging eerst, ik kom direct achter je aan.
Ik ben depressief.
Ik mis je, ik hoop dat je me kunt horen.