Nautilus Pompilius — Во время дождя songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Во время дождя" van Nautilus Pompilius.
Songteksten
Я придумал тебя, придумал тебя,
От нечего делать, во время дождя.
Петь до утра, в ожиданьи рассвета, какая тоска!
Я зажмурил глаза и придумал тебя.
Ты стоишь у порога в белом плаще,
С черных волос на паркет стекает вода.
Слишком поздно пытаться тебя придумать назад,
Твои тонкие пальцы лежат на кнопке звонка.
Что мне делать с тобой, что нам делать теперь?
Ты войдешь в этот дом и останешься в нем.
У тебя больше нет никого
Кроме того, кто придумал тебя.
Моя жизнь — как вокзал, этот хлам на полу —
Память о тех, кто ждал свои поезда.
А тебе больше некуда ехать, на, выпей вина.
Как жестоко с моей стороны придумать тебя.
Я же знал, что любовь — это игры с огнем,
Но как жить без огня, если дождь за окном?
Ты войдешь в этот дом и останешься в нем,
Ты уйдешь вместе с тем, кто придумал тебя
Songtekstvertaling
Ik heb je verzonnen.,
Niets te doen in de regen.
Zing tot de ochtend, wachtend op de dageraad, Wat een verlangen!
Ik sloot mijn ogen en verzon je.
Je staat voor de deur in een witte regenjas.,
Water druppelt van haar zwarte haar op de parketvloer.
Het is te laat om je te begrijpen.,
Je dunne vingers zitten op de knop.
Wat moet ik met je doen, wat moeten we nu doen?
Je gaat dit huis binnen en blijft erin.
Je hebt niemand anders.
Behalve degene die jou heeft uitgevonden.
Mijn leven is als een station, deze troep op de vloer —
De herinnering aan degenen die op hun treinen wachtten.
En je kunt nergens anders heen, hier, drink wat wijn.
Wat wreed van me om je uit te vinden.
Ik wist dat liefde met vuur speelde.,
Maar hoe kun je leven zonder vuur als het buiten regent?
Je gaat dit huis binnen en blijft erin.,
Je gaat weg met degene die je heeft uitgevonden.