Nautilus Pompilius — Утро Полины songtekst en vertaling

De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Утро Полины" van Nautilus Pompilius.

Songteksten

Руки Полины, как забытая песня под упорной иглой.
Звуки ленивы и кружат, как пылинки, над её головой.
Сонные глаза ждут того, кто войдет и зажгёт в них свет.
Утро Полины продолжается сто миллиардов лет.
И все эти годы я слышу, как колышится грудь.
И от её дыханья в окнах запотело стекло.
И мне не жалко того, что так бесконечен мой путь.
В её хрустальной спальне постоянно, постоянно светло.
Я знаю тех, кто дождется, и тех, кто, не дождавшись, умрёт.
Но и с теми и с другими одинаково скучно идти.
Я люблю тебя за то, что твое ожидание ждёт
Того, что никогда не сможет произойти.
Пальцы Полины словно свечи в канделябрах ночей,
Слёзы Полины превратились в бесконечный ручей,
В комнате Полины на пороге нерешительно мнётся рассвет,
Утро Полины продолжается сто миллиардов лет.
И все эти годы я слышу, как колышится грудь.
И от её дыханья в окнах запотело стекло.
И мне не жалко того, что так бесконечен мой путь.
В её хрустальной спальне постоянно, постоянно светло.

Songtekstvertaling

Polina ' s handen zijn als een vergeten lied onder een aanhoudende naald.
De geluiden zijn lui en draaien als stof op haar hoofd.
Slaperige ogen wachtend op iemand die ze oplicht.
Polina ' s ochtend is al honderd miljard jaar aan de gang.
En al die jaren heb ik mijn borst horen bewegen.
En haar adem mistte het glas in de ramen.
En ik heb er geen spijt van dat mijn pad zo eindeloos is.
Haar kristallen slaapkamer is altijd, altijd helder.
Ik weet dat zij die wachten, en zij die niet wachten, zullen sterven.
Maar beide zijn even saai om mee te gaan.
Ik hou van je voor waar je op wacht.
Iets dat nooit kan gebeuren.
Polina ' s vingers zijn als kaarsen in candelabra.,
Polina ' s tranen veranderden in een eindeloze stroom,
In Polina ' s kamer aarzelt de dageraad op de drempel,
Polina ' s ochtend is al honderd miljard jaar aan de gang.
En al die jaren heb ik mijn borst horen bewegen.
En haar adem mistte het glas in de ramen.
En ik heb er geen spijt van dat mijn pad zo eindeloos is.
Haar kristallen slaapkamer is altijd, altijd helder.

Videoclip voor het nummer Утро Полины (Nautilus Pompilius)