Nathan Parent — Loneliness songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Loneliness" van Nathan Parent.
Songteksten
We sent her out on a windy day; the clouds were high up in the sky.
A shaded road that led the way, cast funny shapes upon our eyes.
A steady leg and a broken wing to fly her straight into the wind.
I caught a glimpse of her heavy
thoughts; and now I’m suffering our loss.
Memories of passing days leave you scarred in unseen ways.
A final kiss and a glance that drops;
if you had held me, I might have stopped
Time and everything within.
I’d cease the world from it’s unending spin.
Change day to night;
and one last thing: the saddest words that would begin.
I always hurt myself when lonely
words express themselves on me, on me.
Seven days have passed and she is never coming back again.
Cherry juice and shattered glass make crystal pictures of the past.
Filled with unfamiliar laughs. Oh, how I understand at last:
She wasn’t ever truly mine; I’d make-believe her while drinking wine.
Although, you know how the story
goes: sometimes you personify your woes.
Personify your woes…
I always hurt myself when lonely
words express themselves on me, on me.
Twenty days have passed, now she is never coming back again.
And in the time we’ve been apart,
I set my mind ablaze and cursed the feelings I’ve held in my heart.
Although, it’s no secret because, you know,
My love for you will stay until my final show.
I always hurt myself when lonely
words express themselves on me, on me.
A hopeful year has passed and now I
see you. Please come back, oh, please.
Come back! Oh, please! Please come back to me, to me.
I always hurt myself.
Songtekstvertaling
Wij zonden haar op een winderige dag, en de wolken waren hoog in de hemel.
Een schaduwweg die de weg leidde en grappige vormen op onze ogen wierp.
Een stabiel been en een gebroken vleugel om haar recht in de wind te vliegen.
Ik ving een glimp op van haar zware
gedachten, en nu lijd ik aan ons verlies.
Herinneringen aan het verstrijken van de dagen laten je op ongeziene manieren littekens achter.
Een laatste kus en een blik die valt;
als je me had vastgehouden, had ik misschien gestopt.
Tijd en alles binnenin.
Ik zou de wereld stoppen van zijn oneindige draai.
Verander van dag naar nacht;
en nog één ding: de droevigste Woorden die zouden beginnen.
Ik doe mezelf altijd pijn als ik eenzaam ben.
woorden drukken zich uit op mij, op mij.
Zeven dagen zijn voorbij en ze komt nooit meer terug.
Kersensap en gebroken glas maken kristalfoto ' s van het verleden.
Gevuld met onbekende lach. Oh, hoe ik het eindelijk begrijp:
Ze was nooit echt van mij, ik deed haar geloven terwijl ik wijn dronk.
Hoewel, je weet hoe het verhaal is.
zegt: soms personifieer je je ellende.
Personify your sores…
Ik doe mezelf altijd pijn als ik eenzaam ben.
woorden drukken zich uit op mij, op mij.
Twintig dagen zijn voorbij, nu komt ze nooit meer terug.
En in de tijd dat we uit elkaar waren,
Ik liet mijn geest in brand steken en vervloekte de gevoelens die ik in mijn hart had.
Hoewel, het is geen geheim, want, Weet je,
Mijn liefde voor jou blijft tot mijn laatste show.
Ik doe mezelf altijd pijn als ik eenzaam ben.
woorden drukken zich uit op mij, op mij.
Een hoopvol jaar is voorbij en nu
tot ziens. Kom alsjeblieft terug.
Kom terug! Oh, alsjeblieft! Kom alsjeblieft terug naar mij, naar mij.
Ik doe mezelf altijd pijn.